Ağaca asılan yanımı çok severim. Asılır durur. Bazen beni daha da yorar. Zaten ümitsiz, bezgin, güçsüz, yorgun olduğum anlarda asılmışımdır. İşte çoğu kere o an, matematiğin ters işlediğini görmüşümdür. Yorgunluk artı daha da yorgunluk eşittir perişanlık olması gerekir. Birden bir mucize gerçekleşir; eşitliğin sağ yanı toparlanma, dinçleşme, kendine gelme  olarak yerine oturur. Belki bir iyilik gelir gökten süzüle süzüle. Bunu bildiğimden, işler ters gitmeye başladığında hemen ağaca asılırım. Asıl babam asıl ! Canın istese de asıl, istemese de! Asıl ki aklına bir çözüm gelsin; asıl ki ellerin kuvvetlensin,  tırnaklarını çözüme sıkı sıkıya geçirsin. Asıl ki kendini sına; gücün nereye kadar? Güçlüysen yenersin. Gücün yetmezse, sen sen olursun...

Ruhun daralır derler; doğrudur, daralır. Yüreğin kabarır derler, doğrudur, kabarır. Çevrene bakarsın, hep aynıdır aradığın; bir çift göz, bir çift söz. Yeniden hayata dönersin. Yaşama sarılırsın. İşte orada karıştırırsın. Ağaca sarıldığın için mi yaşamla kucaklaştın, yaşamla kucaklaştığın için mi ağaca sarıldın? Hiç önemli değil inanın, önemli olan ağacın orada olması... Önemli olan ağaca sarılacak bir çift elinizin, elinize hükmeden yüreğinizin olması...

Kendinize saygı göstermeyi unutmayın!.. Öyle bir yer seçmişsiniz ki yaşam dalınız tam arkanızda.

Xsentos' un asırlar önce dediği gibi, " Görmeye çalış ki, bütün pisliğine ve kalleşliğine karşın, dünya yine de güzeldir... "

Asıl ki yardan aşağı düşmeyesin; senin birine, onun sana, senin sana ihtiyacınız var...

İnsan Olmanın Lezzeti... CVI' da buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, çalışmanın çok büyük bir sağlık, çok büyük bir güç, çok büyük bir keyif, çok büyük bir armağan olduğunu düşündünüz?