Onlarsız olmuyor! 

Ülkeye en güzel yanlarıyla renk verdiler… tat verdiler…  

Ülkenin dünyaya açılmasına neden oldular. Dünyayı ülkeye getirdiler. Bunu sanatlarıyla yaptılar. Hiç kimseyi rahatsız etmediler. Hiç kimseden bir şey istemediler… 

İşlerini öylesine yetkinlikle yaparlardı ki anne baba, çevre uyarısı olmadan onları örnek alırdınız. Seçimleri öylesine mükemmeldi ki benzemeye çalışırdınız. Öneri, düşünce ve sözleri öylesine yerindeydi ki karşı çıkmayı alışkanlık olarak benimsemişler bile geri dururlardı çünkü onlar insanlara güzel ahlâk aşılarlardı… 

Kimisi tiyatro sinema oyuncusu, kimisi radyocu, kimisi şarkıcı, kimisi sporcu, kimisi yazar, kimisi şair, kimisi gazeteci, kimisi ressam, kimisi komedyen; bir avuç sanatkâr… 

Çok zor şartlar, oldukça kısıtlı olanaklar, iyinin karşısına çıkan gereksiz, anlamsız yapay engellerle onlar da tanıştılar ama hepsi de taşı sıkıp suyunu çıkarttılar. Siz sadece gösterinin devam ettiğini gördünüz çünkü size saygılıydılar; çektiklerini belli etmediler… 

İşte bütün bu şartlara karşın ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Onlardan çok şey aldınız; bazen içinizi acıtıp insan olduğunuzu hatırlatan bir dram koydular önünüze… bazen bir hikâyecik bazen bir ders… bazen nasıl baş edeceğinizi bazen nasıl katlanacağınızı… sizi büyütüp bu sağlamlığa eriştirdiler… 

Hepsi de İnsanlık Bahçesi’ ne en az bir fidan diktiler. Büyüyüp ağaç oldu onlar; kimi zaman tek elinizle alnınızdaki teri silerken diğer elinizle dayandığınız, sırtınızı dayadığınız, gölgesine sığındığınız; yaşadığı sürece oksijeninden yararlandığınız…       

Ödeyin onlara borcunuzu; aklınıza geldikçe rahmetle, saygıyla anın! Onları gençlere örnek verin; böyle olun deyin! Onların anıları adına azı ayakta alkışlamayın; daha güzeli daha iyiyi alkışlayın!.. 

Adlarını tek tek söylemek istemiyorum; atladığım bir tanesini bile sonradan hatırlarsam çok üzülürüm! O kadar çoklar ki hatırlamaya çalışmayın. Sadece şöyle bir silkinin çünkü onları hiç unutmadınız… 

Ailemiz gibiler; kaybettiklerimize Yüce Tanrımdan rahmet, aramızdakilere sağlıklı ömürler dilerim…

İnsan Olmanın Lezzeti... LXXXVII' de buluşana dek, en iyilerle kalın. 

İlk not: En son ne zaman; kaderinizin hem en büyük dostunuz hem de en büyük düşmanınız olduğunu düşündünüz?