Düşkün değil, şişkin değil, otuzunu aşkın değil; biraz pişman, epey şaşkındı. Dayanamadım çevirdim:

— Oturun, bir çay içelim. Nedir bu hâl?

— Ağabey sormayın! Epey uğraştım ama önce dişleri sararttım. Sonra bıraktım saçları nereye yönlenirse! Bazen sıska bazen lepiska… Sakalımın daima kirli kalmasına özen gösterdim. Kulaklar, ense, burun, kaş, süper bakımsız. İtinayla pantolonu ütüsüz ve kirli, ayakkabımı partal bıraktım. Kendimi bile yıprattım. Gömlek de ben bütünü gibi yırtık ve pırtık kaldı yani nasıl anlatsam Pejmürde yanımda Sör kalırdı!

— Peki niçin?

— Dizide öyleydi ağabey!

— Dizi? …

— Langır ve lungur davrandım; yuvarlanırken çok ses çıksın diye! Yapılmayacak ne varsa hepsini mega yaptım! Ağzımı yamulttum konuşurken. Homurdandım ki dediklerim anlaşılmasın diye! Yerlere tükürdüm. Burnumu elimle sildim.

— Niye bütün bunlar?

— Öbür diziden!

— Öbür dizi? ...

— İnsanlara bu diye hitap ettim. Küçümsedim. Küfrettim. Haddimi ekstra larç olarak aştım. Boş başak gibi çatılardan aşağı davudi konuştum. Acılı insanların acısına acı kattım. 1. Uluslararası Geleneksel Sınırsız Nadanlık yarışmasında yılın kralı olarak taç giydim. Her yöne saygısızlık üzerine mastır verdim. Ne yaparsam yapayım olmadı, olmadı, olmadı…

— Olmayan nedir?

— Bütün bunları kara dizilerden ve yeni filmlerden öğrendim. En güzel kadınla, diğer kadınlarla, çok iyi yerlerde birlikte oluyorlardı... Gerçek hayatta kadınlar benle birlikte olmadı ağabey! Ühhü... Olmadı, olmadı, olmadı...     

— Kültürlü birine benziyorsunuz ama... ?

— Sekiz üniversite bitirdim. İşsizim!

— Dizilerde oynasanız… 

Sözümü tamamlamama fırsat vermeden böğürerek koşup uzaklaştı. Söyledikleri kulağıma yapışmıştı: Olmadı, olmadı, olmadı… 

***

Var mı böyle bir öykü yahu? Olur mu böyle öykü? Olmadı, olmadı, olmadı…

İnsan Olmanın Lezzeti... LXXIX' da buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, eski otomobil renklerinin ve şekillerinin yenilerle karşılaştırıldığında hem çok daha fazla ve canlı hem de çok daha güzel ve estetik olduğunu düşündünüz?