İp cambazları,

kılıç yutanlar,

ergen kız bozması dansözler,

yeniyetme cepçiler

üç halka yirmibeşciler,

ne alırsan elliciler,

dondurmacı Feti,

tulumbacı Faik,

Saraylı şekerci Ethem,

daha adını sayamadığım bir dolu anı yumağı

panayır yeri gibi gönlüm

                   şiir dileniyor herkes

                   zor zamanlar için

                                        başta

                                        ben...

gece yarısı ama tam gece yarısı

01.Kasım.1999' u bitiren gece yarısı

terleyen

ve

tekleyen avuçlarımda buluyorum umudu:

             " Görüyordum kedilerden bakınca

               Sonbahara yatkındı yüzün

               Denizi seyrederken boğulmaktan korkuyordun

               Hissediyordum  deniz de senden çekiniyordu

               Henüz anlamıyordum

               Yaşım sana tutmuyordu. "

                         diyen mahcup bir eda

                         saklanıyor gün ışığından

                         ve

                         düşürüyor aklıma

                                         şiir tadında

                                         bir zaman

                                         parçasını,

                                         alev alev ellerim

                                         yazmasam

                                         tutuşacağım!..

Yıllar önce,

Yevtuşenko ile tanışlığımın ala sıcaklığında

" Yarım almayacağım, hayır! " diye yazan

                                 sayfasına sakladığım

                                 kurumuş çınar yaprağına

                                               düşmüştüm

                                               o

                                               umut

                                               dolu

                                               dizeleri:

" şiir yaşım tutmuyor ölümü yazmaya

 şimdilik; ölümün adı: zaman "

evet

hem de boşluğa söylenen bir evet ile

E  –  V  –  E  –  T

yolculuk niyetinde değilim

          ama

ardım sıra dökülüyor

          parmak aralarından sızan avuç dolusu

                                        yağmur suyu gibi

                                        denizlere

                                        yüklediğim

                                        anlam...

" Yarın bol bol zamanım var diyen o yalancı "

yaşlılığın şairi Kavafis' in şehri gibi

                                     bırakmayacak beni bu hüzün

                                                           bi anlasalar

                                                           bi anlasalar

                                                           yaşım değil

                                                                     hüznüm

                                                                     büyük

                                                                     benim...

sırf ve yalnız " dokunmak " için değil elbet

                                        bunca emek,

                                        bunca tortu,

                                        bunca soğuk...

dudaklarının arasına sakladığım deniz

                                                çağıldasın

                                                çağıldasın artık...

ya ne diyordu:

" Yazık oldu Süleyman Efendiye " mısra-ı mübdii

" Beklememek beter beklemekten "

es,

es,

aşk ile

       bir daha es...

şimdi bütün şairleri

                   gökhüznüme

                        ebemkuşağı yapıyorum

siyah beyaz fotoğraflar gibi

                   yüreğimin cam kenarına

                                   ters yüz ederek asıyorum

                                                            anılarını...