İki yabancI hikâyesi

İki yabancı hikâyesi işte bizimkisi,
Birbirini tanımadan seven,
Aşkın umutlarında yürüyen,
Karanlıktan aydınlığa eren,
İki yabancı.

İki yabancı hikâyesi işte bizimkisi,
Sonlu diyarlarda sonsuzluk arıyan,
Bucaksız yollarda bir aydınlık kollayan,
İmkansız olan askın imkanını bulan,
İki yabancı hikâyesi işte bizimkisi.

Gözlerimi her kapadığımda senin sesinle uyanan,
Aşkından kendi hayâl dünyamda kaybolan,
Senlilik ve sensizlik arasında bocalayan,
BEN!
Yokum artik hayatında.

25.04.2006

İÇİNDEN GELEN SES

Gün başlıyor yine, sabahın ilk ışıkları,
Aksamdan kalma korku ve gözyaşları,
Hayâl dünyamın hayâlet insanları,
Kaybolup gittim artik, unuttum o diyarları.

Sensiz gecen bir gün, ve bir gün daha.
Olmayacağını bile bile niye bu ıstırap, bu çaba.
Sensiz birbirini kovalayan her saniye, her dakika.
O günü hatırlatıyor hüzünle bana.

Oyunun kuralını bilmiyorsan, hiç boşuna başlama.
Sonunda kaybeden sen olacaksın, sonra oturup ağlama.
Kendi gözyaşında boğulsan bile kimse seni duymayacak,
Hayat dediğin bu arkadaş, kendini boşuna aldatma.

16.03.2006