Telif Hakkı Sahibi: Sibel TUGAL

BEN KÜÇÜK BİR KIZKEN HAYALLER KURARDIM...

Ben küçük bir kızken, düşünürdüm nasıl olurdu, gökyüzünde olmak, yıldızlara dokunmak.

Merak ederdim yıldızlar gökyüzü olmasa nerde olurlardı?
Çiçeklere bakardım, toprak olmasa nerede olacaklardı?

Renkleri ile oynardım, boyardım kağıtları ölesiye...
Bakardım kuşlar uçar, özgürce; sonradan öğrendim ki en yukarda kartallar uçarmış.
Merak ederdim kartallar kanatları olmasa ne yaparlardı diye.
Yağmur yağardı. Cam ağaçlarının dallarının altından izlerdim yağmuru, tırmanırdım dalları arasına, sarılırdım doyasıya onlara,

birlikte ıslanırdık, damla damla.
Yağmur olmasa nehirler olur muydu diye düşünürdüm, okyanus olur muydu?
Günesin doğuşunu izlerdim ağaç tepelerinden ufku görebilmek için,

her gün başka doğardı,

her gün ayrı bir renk senfonisi,

gün olmasa güneş olur muydu?
Geceleri odamın penceresinden ay ışığı göz kırptığında

hemen kalkar perdemi sonuna kadar acar ona bakardım,

her zaman benimle konuşurdu.
Bahçedeki karların üzerinde parlardı gümüş ışıkları.

Hayaller kurardım her küçük kiz gibi.
Gece olmasa ay bu kadar güzel olur muydu ?
Bazen gökyüzü koyu gri bulutlarla kaplanırdı, ufukça doğru gün ısınları kaçardı bulutların arasından,

şimşekler çakardı ısıl ısıl olurdu ortalık,

sesleri gelirdi korkardım o zaman.
Cadıların kavga ettiğini düşünürdüm.
Yağmuru yağarken tenimde hissetmekten çok hoşlanırdım, tenime değmeliydi yağmur,

kar yağarken onun üzerime yağmasını isterdim,

rüzgârdan saçlarımın karışmasını ,

günesin gözlerimi kamaştırmasını,

geceleri dışarıda yıldızlara bakarken üşümeyi severdim .
Bazen bunları sadece penceremden görürdüm,

cama dayadığım çilli burnum buz olurdu,

sobaya giderdim,

ateşi seyrederdim bir sure büyülenerek.
Düşünürdüm alev olmasa ateş nasıl yanardı diye.
Isınırdım, kanımın akısını hissederdim,

her hücreme ulaşmasını görürdüm, duyardım,

sonra o küçük kalbimin atisini fark ederdim, gülümserdim.
Bu kalbin neden attığını açıklamak çok zordu o zamanlarda da şimdiki gibi.
Nefes alırdım, onsuz olmazdı çünkü.
Hayaller kurardım her küçük kız gibi, kalbimin atisini sağlayan tüm şeylere şükrederdim.
Bunun adına da ask derdim, benim aşkım, benim varlığımdı bu.
Bunu nasıl engellerdim, nasıl durdururdum kalbimi diye düşünürdüm,

o zamandan beri anladım ki bütün bunları fark eden ben,

hayaller kuran ben

kalbimi sadece sevgiye açmışım; gerçek sevgiye , durduramamam bundandır.
Hani kartallar nasıl kanatlarına ihtiyaç duyarsa
Hani nasıl alevsiz ateş olmazsa
Hani yıldızlar gökyüzünde ise
Hani nasıl güneş gün' e doğarsa

Hani nasıl gece' de ay olursa

Hani nehirler yağmura ihtiyaç duyarsa
Hani gelincik çiçekleri toprakta büyürse
Hani aldığım nefes gibi olan bir sevgiye...

Ben küçük bir kızken hayaller kurardım böylesine, şimdiki gibi...

: Sibel TUGAL, Şubat 2006, Toronto                       Diğer Bir Şiir için