Bakışlarımı el değmemiş hüzünlere bırakıp giderken  göz kapaklarını kaldır aradan

Acemisi olduğum sokaklarında yokluğunun arsız kedilerine ağız dolusu güldürme beni

Gece ne sağıyor pencereme bilemedim, gideceksen anlat da git, çiz bu resmi, hı

Yüreğimde sakladığım bir tutam saç telini ve ucu yanık mektuplarını al da git

Erguvan mevsimine hapset gülüşünü bir de yaralamayan dokunuşunu, e mi

Yılda bir gün de olsa beklet beni, bahar olsun, kokusunu meydana serpen ağacın altında beklet

Bırak hasreti yatırayım ölüme, ellerini kaldır aradan, hem avuç içlerini de götür giderken

Ürperen ense tüylerini çek ömrümden, heyamola, balıkçı ağı gibi çek isteyişlerini

Unutuşlarımı bırak bana, yoksulların umutlarını bırak, üzüm gözlü korkularımı bırak bana

Aman be! Sök şu aymaz yıldızlarını gökyüzümden, yakamozlar öksüz kalsın

Pembesini bir hançer gibi yeşile ve maviye saplayan zakkumlara selam söyle, tiran pembesi

Selam söyle delisi, kedisi ve ölüsü meşhur şehre, suskunluğu en iyi onlar anlar

Unutmanın müritsiz peygamberleri bu göçmenler, biliyorum, hah

Çakır bakışlara alışkın bir göçmen evinin sofasında bir çay demlet benim adıma

İllâ ki çayı tersten karıştır, bir bildiği vardır farklı olanın, sen çayı tersten karıştır

Minicik bir dağ lalesini toprağıyla taşı yatak odana, tırnağına bak dökerken suyunu

Ağlak suratlı bir dilencinin dibi delik sadaka kutusuna bir parça deniz kopar da at

Eli kalem tutanlara da, sevdalara eşlik eden şairlere de  selamımı eksik etme, bilsinler

Annene şarap al, dalak al, balık yağı al bir de varsıl bir öykü al pazardan, koy önüne

Babana bir sor, yıllardır odasında kimi saklıyor, gülüşüne aldırma, sen bir sor

Git artık, yeni anılara yer açmalıyım, benim gibi yap, yokmuşum gibi yaşa...