Seni ben yavaş yavaş  soldurdum,
Yudum yudum içemediğim sevdanı,
Fersah fersah kazıdım benliğimden,
Çöp sepetine attım seni.
Atarken de kapağını ayağımla kapattım.
Ellerimi kirletmedim senin dokunda.
 
Seni ben yavaş yavaş soldurdum,
Esirgediğin aşkının yakan ateşini,
Efsane dağların doruğundan gelen karlarla söndürdüm,
Külleri kaldı üzgün bakışlarımın önünde.
Kaybettiğim sevdamın kiri gibi,
Üfledim sonra  kor nefesimle.
 
Seni ben yavaş yavaş soldurdum,
Zemheri kışında kardelen sevgimdin,
Güneşim olduğunu bile bile sevdim seni,
Yüzünü görmenin sonum olacağını bile bile!
Bir doğabilseydin sıcaklığınla gözlerime,
Ben yangın aşkına heba ederdim  bu bedeni.
 
Seni ben yavaş yavaş soldurdum,
Yoklukları yaşatsan da sevdim varlıklarının içinde,
Geçsen de hiçlik kapısından umudum ardında kaldı,
Pınar gibi çağladı gözlerim ardından,
Bak zalim sevda!Durulmuş  deryaları kabarttı..
Deniz bile bir başka renk aldı gözyaşlarımdan.
 
Seni ben yavaş yavaş soldurdum,
Büyülendiğim dillerinin, suskunluğuyla terbiyelendim,
Yokluğunun kıtlık sofrasına bakarak imrendim,
Aç bırakarak günden güne acımadan erittin.
Şimdi son nefesimde kalmadı  derman,
Söyleyemem adını şahadet saatlerinde,
Sen farkındalıkların en zavallı bilgisiz padişahı,
Ben ölsem ne yazar ha söyle ne yazar!
Asıl ölen sendin benim toprak kokan bedenimde....
Asıl ölen sendin!!!