Maskelerle yaşıyoruz,

Renk renk, desen desen,

Gülen yüzlü maskeler.

Memnun suratları yapıştırmışız yüzlerimize,

Dolanıp duruyoruz sokaklarda.

İçimiz soğuk…

İçimiz ürpermiş…

Ezik yüreklerde kaybolmuş umutlar,

Yaşama sevinçleri,

Kaç para ki bir maske?

Takın gitsin…

Elini verip kolunu alamazsın,

Anlatma derdini,

Açma yüreğini kimselere,

Duvarlar ör etrafına.

Ör ki; kimseler incitemesin yaralı yüreğini.

İnşa ettiğin hapishanenden çıkma.

Kendi dünyan dost kalmış,

Geride kalanlarsa düşman…

Hadi tak maskeni…

Çık dünyaya sonra…

Savur kloş eteğini,

Yalancı maskeler görsün.

Vur patlasın çal oynasın misali…

Alışınca çok kolay,

Hayat zaten bir tiyatro değil mi?

Yutmuşuz bir kere tozun,

Oynayacağız…

Her oyuncunun hayali değil mi?

Sahnelerde veda etmek yaşama…

Ölüm bizi ayırana dek!

İşte bu meydanda!

Hayatın tam ortasında!