Geçen uzun yıllar,

İlâç olmadı yarama,

Aynalarda bıraktım derin çizgileri,

Ak düşmüş saçlarımı,

Tutmaz olmuş ellerimi,

Gözlerimde kalmadı fer de,

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Ne dostluklar gördüm,

Üç kuruşa satılan,

Ne vicdanlar gördüm,

Pas tutmuş hırsından,

Ben yine ne ruhlar gördüm,

Ruhsuzlaşmış bedenlerde de,

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Ne zorlara rastladım,

Çözmeye zahmeti etmediğim,

Ne çırpınışlara tanık oldum,

Bir çift bakış için,

Ne azimlisini gördüm,

Halı serdi de yoluma patikayı seçtim.

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Yürekleri yolgeçen hanı olmuş,

Aşkı yaşıyorum diye,

Kelebek gibi her dala konmuş,

Sevmenin ne demek olduğunu,

Çoktan unutmuş,

İnsanlara denk geldim de,

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Bir lokma ekmeğe,

Olmamış hiç muhtaç,

Eğlenceye kitap yazmış,

Sefil karanlık gecelerinde,

Lüksün ihtişamına esir,

Zengin ama ne zavallı fakirler gördüm de,

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Mayın döşediler yoluma,

Üzerinden geçtim acımadı,

Topla tüfekle giriştiler de sevdama,

Bir damla kanım akmadı,

Yıkmak istediler de kışlalarımı da,

Aldırmadım bile,

Bir tek sana yenildim…

Duramadım sözümde,

Dayanamadım haksızlığa,

İşte bozdum tövbelerimi sonunda,

Söylüyorum artık anla!

Söylüyorum işte tüm dünyaya!

Her şeye rağmen,

Bize rağmen,

Ben aldırmazdım yokluğuna,

Aldırmadım da kahırlarına,

Yenilmekte bir erdemdir,

Lakin

Eşit savaş koşullarında…