Yolun sonu, uçurum…

Kıyısından bakmak gibi,

Biraz ürkek biraz heyecanlı,

Biraz da hayran…

Hani bir dal kırılır ağaçtan,

Hızla iner sonsuzluğunda,

Bıraksam mı kendimi ben de,

Olmaz!

Hayır!

Ya sevdam?

Kahrolası sevdam,

Gel diyor ta en diplerden…

Gel!

Ya gelirsem?

Ben de kaybolursam gözlerinde,

Kaybolursam ellerinde,

Düşersem gününe,

Düşersem gecene,

Çağırma beni!

Yorgunum, zarardayım.

Ama

C

Var olmak için,

Gökyüzü kadar büyük,

Okyanuslar kadar derin,

Çöller kadar kavurucu,

Acıları dindirdim ben,

Nasır tuttu içimde,

Yarım kalan gidişler…

Sende yakma!

Sen de acıtma yaralı yüreğimi,

Gelmem, gelemem,

Hayır!

Nefret sayfaları var

Hayat kitabımda,

Acıtanların imzaladığı…

Her satırında gözyaşı,

Her dizesinde ayrı mabet,

Sen de yer tutma!

Umut beyazı görme orada,

Kara sayfadır dolaştığın.

Çık geç olmadan,

Bir satırlık olma,

Olma! 

Bilmez misin aşkım,

Kuş olup uçmak ister sana,

Kanadı var lâkin gücü yok,

Gökyüzü var fakat rengi yok,

Derilmiş güllerinde koku yok,

Hayalinde umutsuz,

Gözü perdeli,

Pınarı kurutulmuş…

Uçurum var sadece,

İşte orada,

Tam önümde,

Sevda önünde,

Sevdamın önünde…