Tavlayı dizinin üstüne koyardı babamla amcam,

Sedef kakmalı, pulları allı tavladan keyif alırlardı…

Zar, dünyayı boydan boya geçermiş gibi elden çıktığında

Zevkle ağır ağır şakırdardı…

Annem kahveyi zarfının içinde

Beyaz Kütahya porseleninden fincanında getirirdi…

O kahveyi bile içmeyi unutabilirlerdi birbirlerine sataşmaktan…

“ Penç - ü se, severler güzeli gencüse,

Ah bi dü gelse, dü kapısı aç bırakmazmış hakka tabi ya…

Bekle bekle, bekle ki yaz geleeeee,

Ben düşeyim yola evvelce Atos, Portos, Aramis Dartanyan,

Aha geldi işte ona öyle demezler,

Biraz bizim oralardan gidelim mi : )

…, Agop, Kirkor, Salamon, Mişon… ”

Şiir mi yazarlardı, âşık atışması gibi, Aman Allahım,

Hane halkı susar, zar şakırtısına karışan bu lâkırdıyı dinlerdi…

Kâğıt oynarlardı yemekle çayın arasında,

Tatlı niyetine diyelim, gen bir muhabbet bir, şamata…

Meselâ hafızamda en leziz yerde babamın Anastra oynarken uyuyakalışının tadı,

Elindeki kâğıtları değiştiren amcamın muzipliği,

Uyanıp oyuna kaldığı yerden devam edişi gülen gözlerimin önünde…

Ah o herkesin dâhil olduğu aile boyu kakara kikiriler…

Benim anılarım bunlar ya,

Kardeşim de büyüdü artık,

Ulen dedim, Jakop,

- ki ben bunu sadece tiye alacağım zaman kullanırdım -

Gel iki ifadeni alayım tavlada?

Tamam abi dedi, yalnız çok gürültü çıkıyor, pul dizmeyle uğraşmayız,

İnternette mi oynasak?

Ben Gençler’ in maçına gidiyorum! dedim, nedenini anlayamadığı bir ses tonuyla,

Gerçi artık tribünde mangal da yapılmıyor ama

En azından hala on bire on bir oynanıyor!