Deyyus pek neşeliydi,

Ahmetlerin evin arkadaki boş arsada

İtin, kedinin kuyruğuna pet şişeyi bağlar,

Dolandırırdı hayvanı,

Ağaç üstünden iğneli tüf atardı

Külâhlarının ucunu ıslardı ki hedefi şaşırmasın,

Misket oynardık amanın aman o da ne,

Demir misketle çıkar gelir, kimse bir şey diyemezdi,

Ama bir gün fena dayak yemişti,

Nazife’ ye sulanmış,

Nazife yan mahallenin kabadayısının kız kardeşi…

O zamanlar pek arası yoktu okulla,

Börtü böcek bile daha çok ilgisini çekerdi,

    Sineğin kanadını koparıp

Karıncayla beraber bir çukura atardı meselâ…

Şimdi aradan geçti otuz sene,

Bu sırada neler olmadı ki,

Kavgada abisini sopaladılar,

Hem nasıl...

Eli beli tutmaz oldu,

O günden beri hâlâ ayakları havada yatar,

Yediği falakanın acısını,

Rüyadan nasıl sıçradığını görmeyen anlayamaz…

 Babası uzun yol giderdi, Hollânda, Almanya,

Bir gidişinde gecikti ama haber vermişti,

İkincisinde çok gecikti geç haber verdi,

Üçüncüsünde hem haber vermedi hem çok gecikti,

Gidişat belliydi,

Gidiş hattında iletişim iyice aksadı ve koptu,

Gidiş o gidiş…

Annesi ve kız kardeşi eline bakar oldu, d

Düçar oğlan sorumluluk aldı…

Aldığı sorumluluğu omzuna koydu,

Yiğit mi yiğitmiş meğer,

Dişlendi, bilendi güçlendi,

Sürekli çalıştı...

Sürekli çalıştı...

Sürekli çalıştı...

Sanıyorlar ki hep böyle zengindi

Baba bir şeyler bıraktı…

Otuzunda buldu biraz parayı,

Kazandı da üstüne yattı sanmayın,

Hep verdi, hep aldı,

Sosyal çevresi küçük bir sokak gibi kaldı…

Huzurlu mu? Bilmem,

Bence babasının varlığını ve abisinin sağlığını,

Bütün servetine değişir…

Ama o eldekiyle en iyisini yaptı yine…

Daha iyisi olur muydu?

Evet, ben bazı “ kaaveye ” giderim, bazı Cangöz’e içmeye,

Hanıma kötü örnek olmasa daha iyi olabilirdi…

Velhasıl hergele hayatın içine girince çok değişti…