Ne zaman yumsam gözlerimi
Önümde bembeyaz bir mendirek var
Bir de ucunda kül rengi bir çakar
Çakar, söner
Söner, çakar

Sağ yanımda bir teneke deniz suyu
İçinde pürtelâş kıraçalar
Sol yanımda bir eski pilli radyo
Açıkta onu susturan dalgalar

Sen de memleket hasreti bu
Ben diyeyim yitik çocukluğum
Ya da uzak, sepya hatıralar

Sahi
Sen hiç çocuk oldun mu
Ben oldum bir kez biliyorum
Elma bile çaldım komşu dalından
Sapanım da vardı gül ağacından
Bir cebimde gazoz kapakları
Bir cebimde kandilli bilyeler 

Sahi
Sen hiç kabakulak oldun mu
Ben oldum bir kez biliyorum
Annemin tavuk suyuna çorbası
Babaannemin hayır duası
İlaç pahalıydı o sıralar

Sahi
Sen hiç aşık oldun mu
Ben oldum bir kez biliyorum
Elimde utangaç bir çakı
Karşımda masum bir çınar
Kıyıp da bir kalp çizemeyince
Canım yandıydı ki olmaz o kadar

Sahi
Sen hiç adam oldun mu
Olma
İyi değil, ben biliyorum...