www.sizedebiyat.com SiZedebiyat

ŞİİR  çıkmazı

Telif Hakkı Sahibi: Hülya DUMAN

BABAMA

                                                                                                                                                      İnsan olmanın en büyük eksikliği belki de,

Sevdiklerine farkındalığını kör tutmak.

En acı tarafı belki de,

Kaybettiğinde keskinleştirebilmek…

İç sesim yükseldi yine

Beynim ve yüreğim el ele verdi

Anıları deşeliyorlar baba

Kimine gözyaşı, kimine gülümseme eşlik ediyor.

Bilip, hissedip de gurura asılı kalanları.

Şimdi söyleme zamanı, gururu ufalama zamanı.

Biliyorum en çok seninle çatışırdım baba,

Aramızda uçurumlar olduğunu sanırken,

Bilmezdim o zamanlar sürekli didişmemin,

Sana benzer taraflarımdan beslendiğini.

Hem kızar hem de severdim seni.

Evet, kızardım otoritene, öfkelenirdim kurallarına,

Yetişkin olup hayatın kurallarını görene kadar.

Sıkılırdım anılarını tekrar tekrar dinlemekten,

En değerli hazinelerim olacaklarını anlayana kadar.

Bunalırdım dilinden düşürmediğin türkülerinden,

Yüreğimin en ince yerine dokunuşlarını hissedene kadar.

Sözlerinin arasına sıkıştırdığın deyimleri eskimiş bulurdum,

Sonradan, unutmamak için gizlice defterlerime kaydedene kadar 

Anlamazdım ne kadar kol kola yürüdüğünü hayatla

Hayata tutunamamış insanları görene kadar.

Duyarsızlığına şaşardım içten içe,

Yüreğim yaralıyken bana sarılıp gözlerinden süzülenleri görene kadar.

Katı olduğunu sanırdım,

Zor zamanları “ insanın başına her şey gelir kızım ”

Esnekliğiyle karşılayabildiğini görene kadar.

Bize verdiğin güzellikleri fark edemedim,

Sevgi alışverişini görmemiş insanları tanıyana kadar,

Herkes için doğal sanırdım, bilemezdim,

Bir kadeh rakıya sohbeti meze yapmanın keyfini yaşayamamış olanları görene kadar.

Yollarım kesiştikçe, insanları tanıdıkça anladım baba

Hani “adam gibi adam” derler ya

Adam gibi adam olduğunu.

Geçenlerde, öyle rasgele bir gün

Yolda yürüyüşüne tanıklık ettim baba,

Beynimin alışık olduğu sana, gözlerimin ihanet edişine

Yüreğim dayanamadı, ağladım öylece…

Yaşlanmaz, yavaşlamaz sanırdım,

Ufak adımlarla caddeyi geçişini görene kadar.

Daha ne çok şey var baba birlikte ne çok kayıt.

İyi ki varsın, iyi ki yanımdasın…

Okurken ağlayacaksın biliyorum baba

Bende boğazım düğüm düğüm yazdım

Bilmeni istedim duymanı istedim zira

Uzaklardayken “ seni seviyorum “ demek nafile… 

" Edebiyat Atölyesi Pazartesi Çalışmaları " ndan: 104. haftanın 18.09.2006 / 24.09.2006  konusu: İKİNCİ YIL ŞEREFİNE KONU SERBEST

: Hülya DUMAN,                           Diğer Bir Şiir için

                 

Bir Onceki Yapıt Teknik Aksaklık Bildiriniz Edebiyat Atölyesi Girisi Türkce veya Diğer Bir Dil Yanılgısını Bildiriniz Sözlük Telif Hakları Kanunu İmla Kılavuzu  Bu yazarımız/Bu yapıt hakkında  Radyolu Dakikalar ODA AKDENİZ ODA EGE ODA MARMARA Enstitü Girisi Bir Sonraki Yapıt