Küçücük ellerim, benim küçücük   ellerim

yönünü bilmez,

aceleci civcivler gibi koşuştururdu,

                            istendiğinde

                            bir

                            bardak

                            suyu...

döke saça getirdiğimi kana kana içen

                                      kocayürek

                                      babam:

" Şeker be şeker gibi mübarek su

                                    oğlumun ellerinden " derdi.

derdi de

bulutsuz bir bahar günü gibi

                     gülümserdi yüreğim...

adın değdi

         parmak uçlarıma

ergen bir umudu sahiplenip

yine,

bulutsuz bir bahar günü gibi                         

                     gülümsüyor yüreğim...

oysa

bir sigara atımlık zaman öncesinde

parmak uçlarıma dolanıyordu hüzün

ya tutup yüreğime özenle yerleştiriyordum

ya da avucumun içinde eziyordum o' nu

kanadı kırık bir serçe gibi

                     yarıyordum zamanı

                                          gökyüzü niyetine

birden sarı bir çiçek düşüyordu önüme

kara bir ışık akıyordu zamanın dehlizlerinde

ellerim, o özgürlüğüne düşkün ellerim

unutkan ve hırçın bir sevda ile

                                                              kelepçeleniyordu                                                                                                            

sayılara, olaylara dolanıyordu da dilim

dönüşü olmadığını bilmiyordu o, gittiği yerin

dilsiz gevezeler mevsimi gibiydi zaman

                                           şaşırıyordu iklim 

sıcacık bir çay gibi

içimi ısıtacak bir şeyler arıyordum

sakil bir sevdanın çelmesiyle

                               üç otuz uzanmışken yere

çıkageldin

adın değdi parmak uçlarıma

elin değdi

neşen değdi

umudun

yüreğin

aklın değdi

         ve

         günebakanlar

         gibi

         sana

         dönüyor

         yüzüm

         ve

                            yüreğim...