Babam, çocukluğumun en güzel anısıydı.

Yalnız bizim olan pazar sabahlarımız vardı, umut dolu misinamıza balıkların takıldığı...

Babam, çocukluğumun en büyük adamıydı.

Her sözünü hayat dersi saydığım yanı başımdaki kahramanımdı...

Babam, çocukluğumun silik yıllarıydı.

Hatırımda kalan son sözü bir gün tekrar kavuşacağımızdı...

Babam, şimdi gittikçe siliniyor hafızamdan.

Ama o sözü hiç gitmiyor kulağımdan.

Sanki hâlâ çocukmuşum gibi,

Aldanıyorum verdiği söze,

Bekliyorum çaresiz,

Gelecek diye...