Ölür beslemediğimiz her şey

Telaşla suluyorum menekşeyi.

Bu yüzden sırtımı dönüp

Devrilen her amaca

Yenisine koşuyorum.

Umuttan bir depoyu

Taşıya taşıya

Hayatı besliyorum.

Telaşla okuyorum

Ölür beslemediğimiz her şey.

Ya unutursam diyorum.

İnanmayı daha bir telaşla…

Çalışmayı,

Sevmeyi ve hayal kurmayı…

Dakika sektirmiyorum.

Ölür beslemediğimiz her şey.

Zamanı besleyip de

ben neden ölüyorum.?

…….

Anladım…

Tamam. 

Ölümle beslenir zaman

Ha ben ölmüşüm,

Ha bir heyecan….