Evvel zaman içinde yok olduk..

Develer tellal pireler berber iken

Yitik ruhlarımızın peşine düştük...

Ben babamın beşiğini sallar iken

Düşünemez olduk....

Kuşların Kaf Dağını aştıklarında

Hayallerimizin içinde yok olduk..

Gerçeklikle hayal  püresinde

Yanılsamaların yanılgısında

Aynalara küsmüş benliklerimizde

Kaçırırcasına bakan

Gözlerimizin kanlı katili olduk..

Zaman mı yanılttı bizi

Biz mi akan zamanı

Her neyse ve neyse de

Kendimizi gölgemizi

Gerçek kılmaya çalıştık

Herkes eremedi muradına

Kimse de çıkamadı kerevetine..