Öğretmen:

— Sıra sende Nurten, gel, kompozisyon ödevini oku…

Nurten, hâlâ yüzlerce yıldır rengi değişmeyen o ünlü kara tahtanın önüne dikildi; okusam mı, okumasam mı gibisinden tavırlarla ıkındı, sıkıldı ve elleri titreyerek tuttuğu ödev defterinden kıpkızıl bir utangaçlık tablosu çizerek kompozisyonunu okumaya başladı:

Sevgili Öğretmenim, değerli arkadaşlarım, geçen yıl bana annem ders çalış dedikçe çalışmazdım. Babam da derdi ama hele annemin deyişi bana bir tür azap, bir tür baskı gibi geliyordu. Sanki annem bana ders çalış dedikçe ben inadına dersten soğuyordum. Annemin, karşımdaki hâllerini, o zavallı incinmişliğini, o gücenmişliğini yenerek her sefer daha nazik bir şeyler söylerkenki durumunu anlatamam…

Tabii ki karnemde birçok zayıfım vardı. İkinci dönem işi biraz sıkı tutmak istedim; ama birinci dönem konularını tam bilmeyince, ikinci dönem işlediğimiz konuları anlayamıyordum. Çalışmak istiyordum fakat disiplinli çalışmaya alışmadığımdan, çalışkanlığın tadına varamadığımdan olacak işin kolay taraflarına kaçıyordum.

Yıl sonuna doğru sınıfta kalma korkusu ruhumu sarıp sarmaladı, bir sıkıntı bohçasına dönüştürdü beni. O günlerde de annem karşımda dikilirdi yine ama benim hırçın çıkışlarımdan yıldığı için olsa gerek, bir şey söylemeden çekip giderdi. Bir gün, bir arkadaşım bana, birlikte Mevlâna türbesini ziyaret etmeyi, orada dua etmeyi teklif etti. Onun da birçok zayıfı vardı; o da benim gibi pişmanlardandı. Annemden izin alarak gittiğimiz Mevlâna Türbesini ziyaretim sırasında ben ulu dergâhta yatan kişinin sandukasına bakarak zayıflarımın kurtulması için dualar ediyordum. Arkadaşım, ' Öğretmenlerin kolay soru sorması için de dua edelim ' dedi. Öğretmenlerin kolay soru sorması için de birçok dualar ettik.

Ettiğimiz dualar nereye gitti bilmem; ama ben, sınavlardan yine zayıf alınca, evde Ulu Tanrı’ ma sitemler ederek ağlama nöbetlerine başladım. Ben öyle, iki gözü iki çeşme ağlarken yanıma gelen annem bana şunları söyledi:

— Sen annenin sözünü dinlemeyip derslerine çalışmazken, Yüce Tanrı senin sözünü dinler mi hay kızım! "