- “ Erken yat, sabah bağa gideceğiz ”. Demek ki üzümler artık olmuştu. Dedesi üzümlerin olduğunu nasıl da bilirdi! O hiç anlamazdı. Erkenden yatıp yarı uyur yarı uyanık heyecanla sabahı beklemeye başladı. Günün ilk ışıkları daha perdeyi delemeden ayakta idi. Hemen giyindi.

- “ Haydi bağa geç kalmayalım ” dedesinin sesi daha avluda yankılanmadan merdivenleri ikişer üçer atlayarak aşağıya indi. Aşağıda beyaz kır eşek ahırdan çıkarılmış, heybeleri bile çatılmıştı; o kadar acele etmesine karşın. Büyük avludan üçü sokağa çıkınca, kapı arkalarından gıcırdayarak ağır ağır kapandı. Dede eşeğe kurulmuş önde, O arkada bağa doğru yola düştüler. Eşeği gözden kaçırmamalıydı. Koşar adımlarla izlemeye başladı. Neyse ki Dede, ara sıra O geliyor mu diye arkasına bakıyordu. Hükümet konağı, eski okul, mezarlık, sıra ile geçildi. Yerden sular fışkıran o dinlenme yerine varıldığında epeyi yorulmuştu. İkisi de ellerini yüzlerini bir güzel yıkayıp sularını içip serinledi. Dedenin sarma sigarasından aldığı son nefesle birlikte tekrar yola koyuldular. Anlaşılmıştı; kahvaltı bugün bağda yapılacaktı. Eşeğin sırtında Dede, arkada O, başladılar yeniden yürümeye. Dar yollardan önce sağa, sonra sola dönüldükten az sonra her iki yanında kendi bağlarının yer aldığı  o dar yola girdiler. Üzümler en erken üç incirli bağda ererdi. Eşek kara incir ağacının altında serinliğin keyfini çıkarmaya başladığında, Dede kahvaltı çıkınını iki beyaz incirin arasındaki düzlük alana yerleştirip açmıştı bile. Çıkında beyaz peynir ve ekmek vardı. Sabah çiğleri daha üzerinde tüten birkaç salkım üzüm de toplanır toplanmaz, kahvaltı, kahvaltıya benzeyecekti. Dede' nin yavrusunu okşayan analar gibi elinde taşıyıp sofra çıkınına yerleştirdiği Balkız salkımıyla kahvaltı hazırdı. Keyifle torununa seslendi;

- “ Haydi  çabuk ol, daha çok işimiz var ”. Acele ama keyifli bir kahvaltı yaptılar. Üzümler de ne hoş olmuştu! Tatlı ama az da ekşiydi henüz. O koca salkımların üzüm tanelerini sanki çiğnemeden geçirdiler boğazlarından.

Üzümleri kesip heybelere yerleştirmek çok sürmedi. Hemen yola koyuldular. Geç kalmamak gerekiyordu. Mola yerinde bir su içip hemen devam ettiler. Dede de, O da çok heyecanlıydı.

Pazarın kapısından daha içeri girerken pazarın içine kimse var mı yok mu diye göz gezdirdi. Dedenin sevinci ve gururu uzun yay kirpiklerinin arkasında saklanan Horozkarası gözlerinin derinliklerinden parlıyordu. Üçü birden pazarın büyük demir kapısından girince, pazarda duvar diplerinde çömelmiş üzüm bekleyen alıcılar gereken saygıyı gösterebilme özeni içinde doğruldular. İlk Üzüme doğru yürüdüler...

Bu yıl da İlk Üzüm pazarda idi. Bu yıl da onların üzümü pazarda ilkti...