Sizedebiyat Edebiyat Enstitüsü'nün Saygıdeğer Yönetmeni,

Size çook teşekkür ederek sözlerime başlamak istiyorum. Bir kere benim yazımda, benden söz etmeniz, bilseniz ne onur verici bir şey benim için... Sonra bir de baktım ki mektupların arasında bir mektup!   Ne kadar şaştığımı tahmin eder misiniz bilmiyorum... Tekrar teşekkürlerimle...

Ama en önemlisi benim sayfamın dolmuş olması...Sizin yazmış olmanız...( Artık kimse bana hava atamayacak! ) Görür görmez dedim ki " Bak anne, gördün mü? Nasıl da yazmış!... Ben size demedim miydi? Yazacak, yazacak diye.... " 

Şubat çok şaştı bu işe ama siz en çok Nisan' la, Mart' ın hallerini görecektiniz... Zemheri yemişe döndüler...( bu lafı annem çok kullanır. Aralık için söylese sıra dışılık belirtmezdi ama bizim bahar meczupları için bu, durumlarını iyi anlatan bir ifade bence.. ) Yani bizim kendi aramızdaki deyişle mosmor oldular!!!! Ben de kıkır kıkır gülüp duruyorum işte...

Temmuz'u soracak olursanız, turp gibi, olduğu yerde uyuklayıp duruyor... Beni acelecilikle suçluyordu ama demin bir ara baktım da yazısının yayınlanacağı sayfayı soruyordu galiba anneme... Aradaki fark şu ki, kardeşlerim onunla benimle ettikleri kadar alay edemiyorlar... ( Eh, sayenizde derslerini almış oldular! ) 

Evde fiyakam arttı ya, Ocak yanıma yanıma sokuluyor " Üşüyorum " diye. Adım gibi eminim size ne yazdığımı merak ediyor ve en kısa süre içinde benden bilgi tırtıklamaya çalışacak! 

İşte böyle... Bu da pek uzun bir teşekkür oldu, başınızı ağrıttığım için kusura bakmayın.  

Annem bu kez de sizin halinizi hatırınızı mektubun başında sormadım diye söyleniyor.. Ona söylüyorum yazmışsa mutludur, iyidir diye; anlatamadım...

İyisiniz ama... değil mi? 

Beni bu kadar mutlu ettiğiniz için size yeniden teşekkür ediyor, çalışmalarınızda kolaylıklar diliyorum...  

Sizedebiyat ailesine " sıcacık " sevgiler, saygılar, neşeler, hüzünler, coşkular dilerim..Selam ederim... 

" sıcacıklar " la kalın!