www.sizedebiyat.com SiZedebiyat Edebiyat Enstitüsü
Köşe Adının ve Köşe Yazısının Telif Hakkı sahibi: Alp ARPAD
® ©
İnsan Olmanın Lezzeti... CDLXXX
Köşemin ismini, " İnsan Olmanın Lezzeti " koydum. Hayır, ısrar eden olmadı. İçimden öyle geldi çünkü insan olmak gerçekten lezzetli bir iştir
ÇİFTLİK
|
Düşünen bir insan için bu dünyadaki problem sayısı düşünebildiğimden çok derken dünkü Milliyet’ in birinci sayfasındaki bir başlık yangınıma körükle gitti: OECD’ nin, - Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü/ Organisation for Economic Co-operation and Development – Hayat Nasıl araştırmasına göre hayatımızdan memnun değilmişiz! Şahsım için hemen önlem almam gerektiğini düşündüm! Hiçbir şey düşünmek istemiyordum ya da huzur içinde çok şey düşünmek! Peki ama nasıl? Birden aklıma geldi ki Ali Baba’ nın var! Old MacDonald’ ın da var! George Orwell’ ın da var! İyi kötü, Bremen Mızıkacıları’ nın da! Benim? Uzandım Keloğlan gibi çayıra; düşünmeye başladım ( e, düşünce kelimesini bu kadar çok kullanırsam olacağı bu ) : Derin Köpek’ i hep kapıcılar gezdirmiş; ana caddelerde, iterek çekerek, egzoz dumanı ve gürültü sağanağı altında… yerini gösterdim... Kurbağa Yaylı, büyükşehir şartlarında zıplamayı unutmuştu… yerini gösterdim… Balıklar Grup Unutkan, kendinden ümidi kesmişti… sularına koydum… Ağustos Böceği Kırıktel, başarısızlığın kitabını yazmıştı... yerini gösterdim… İnek Kesiksüt, eve girmeye çalıştı… yerini gösterdim… Horoz Ilıman ile Tavuk Dominant bavullarıyla geldiler; durup dinlemediler bile… yerlerine gittiler… Ördek Sudankorkar, şaşkın şaşkın Yaylı’ ya bakıyordu… yerine iteledim… Papağan Eskilerden, pencerenin denizliğinde nutuk atarken uyuyakalıp düştü… yerine götürdüm… Hepsinin üstünü örttüm. Önümüz deniz, yanımız dere, arkamız göl, gece ayaz… ben de çektim yorganı üstüme… üşümeyelim… Her şeye alışmamız bir yıla yakın bir zaman aldı. Gazete, televizyon, radyo, haber, barbar, vandal, sarhoş sandal yok; internet hiç yok! Uyanıp doğayı içimize çekip karanlık basınca birbirimizi görmüyoruz... Hepsi gerçek dostum. Hepimiz gerçek dostuz. Gerçi kimsenin kimseyi tanıdığı da yok ama ben çok eğleniyorum… Her sabah, inanmasak da şarkımızı geçiyoruz: Sağlıklıyım, başarılıyım, varsılım, mutluyum, huzurluyum... Şükürler olsun... İnek Kesiksüt geçen gün kayboldu. Komşu çiftliğin ineğinden ödünç süt almış, benim sütüm diye bize içirdi. İnanmayana bozulup kızgın boğa taklidi yapıyor. Ördek Sudankorkar kurbağayı yavrusu sanıp yüzme öğretmeye çalışıyor. Kurbağa Yaylı güpegündüz vıraklayıp akşamları sustum oynuyor. Papağan Eskilerden, “ Bir elinde ayna bir elinde cımbız; Müjgânım, Aytenim, guguk kuşum benim… neydi o, neydi o ” deyip uykuya dalıyor. Horoz Ilıman genelde öğleden sonra üçte ürülümeye başlıyor. Tavuk Dominant ikinci dünya harbini görmüş şemsiyesiyle onu kovalıyor. Sorunca, “ Ne yaptığını unuttum ama kabahatli o ” diyor. Balık Grup Unutkan tutturdu geçen gün iki haftalık, “ Karayoluyla Memleketini Tanı ” turuna katılacağız diye; zor vazgeçirdik! Ağustos Böceği Kırıktel, konservatuara gitmişmiş de hakkını yemişler de yeniden YKS’ ye yani Yetenekli Kanat Seçmelerine katılıp virtüöz olacakmış diye provalarını dinlememiz için hepimize baskı yapıyor. Bir tek Derin Köpek akıllı; dostlara havlayıp düşmana eski kemiklerinden ikram ediyor! Sanırım matuh emekliliğini sağlama almak istiyor. Ben onları seyrederken dalıp gidiyorum. Hiçbir şey düşünmüyorum! Geçen gün tabelâmızı da girişteki ağaca astık: ÇİFTLİK BUNAK Merak edip ziyarete gelenlere çiftliğimizi, bilmediğimiz çiftçiliğimizi ve her türlü kirlilikten uzak doğal yaşamımızı anlatan bir kitapçık uzatıyoruz. Şöyle bitiyor: Hepimiz bunadık ama mutluyuz! Öyle mutluyuz ki… Sıçrayıp titreyerek uyandım. Sırtım açık kalmış bir üşümüş, bir üşümüşüm...
İnsan Olmanın Lezzeti... CDLXXXI' de buluşana dek, en iyilerle kalın. İlk not: En son ne zaman, evcillerin insan hayatındaki yerinin önemini düşündünüz? |
:
Alp
ARPAD,
Ankara, 15 Şubat 2011 Cumartesi, 00:49
Diğer bir
"
İOL... " için