Onları müzeye götürüyorlar. Tek bir resme üç saat baktırıyorlar. Yanındaki büyük de konuşuyor: Bayan Nazlıçiçek, Bay Yılmazer, ne görüyorsunuz? Işık neyi anlatıyor? Günün hangi saati olabilir? Sizce güneş doğuyor mu, batıyor mu? Hava yağmurlu mu, açık mı? Niçin bu renkler kullanılmış? Neyi anlatıyor bu renkler? Dikkat edip de görmediğiniz nesneler var mı tabloda? Onlar neyi simgeliyor? Mantığınıza aykırı gelen şeyler var mı? Orda bir kuş var; kuş oturarak uçmaz değil mi Bay Yılmazer? Bununla anlatılmak istenen nedir? Bazı yerler parlak bazı yerler değil; niçin? Mevsimlerden hangisi? Ordaki çiçekler hangi mevsimde sürer? Söz konusu sokaklar sizce eski mi yeni mi? Dere akıyor yandan; derenin suyu nasıl? Temiz mi? Yıkanılabilir mi? Sulama da kullanılabilir mi? Sandalyeler tuhaf değil mi? Sizin evdekilerden farklı Bayan Nazlıçiçek; neyi anlatmak istemiş bununla ressamımız? Resimde en ufak bir fazlalılık görebiliyor musunuz? Her şey olması gereken kadar. Bu da tabloyu temiz tutuyor; içindeki kompozisyonu da! Günümüzde çevremiz de böyle değil mi zaten? Acaba o binanın üstündeki yıpranma aslına uygun mu? Resmi işleyen yaratıcılığını mı vurgulamak istemiş yoksa? Resim canlı mı? Cansız mı? Durgun mu? Yaşayan neler var bu kompozisyonda? Camlar yaşıyor mu örneğin? Niçin bir sokak kare taşı da diğeri parke taşı? Masanın ayağı niçin öyle dışa çıkık? Tamir edilmiş de o kadar yapılabilmiş anlamı mı çıkıyor bundan? Hiç böyle güzel kanopi gördünüz mü? Ressamın düşü neticesi olabilir mi? Gemi evden küçük ama siz onu asla ev büyük gemi küçük diye algılamadınız hatta tersini düşündünüz; neden? Köpeğin, evin çocuğunu çok sevdiği hakkında hemfikirsiniz; bunu çizgilerden mi çıkardınız? Size bu duyguyu nasıl verdi o çizgiler?.. 

Çerçevesi uygun olmuş mu tabloya? Tablonun asıldığı yer doğru mu? Hiçbir eğrilik de yok üstelik, değil mi? Duvarlar ne kadar uyumlu renk ne kadar temiz! 

Evet, bunları üç yaşındaki çocuklarına işliyorlar… 

Bir türkücünün televizyon programında üç dört yaşında olduğunu tahmin ettiğim, üstelik de bir kız çocuğu fırladı sahneye ve göbek atmaya başladı. Türkücünün, “ Gız, yirim seni ” bağırmaları eşliğinde herkes tempo tutmakla kalmayıp oynattırdılar da... 

İşte o zaman, en yukarıda çizgilerini çizmeye çalıştığım onların aynı yaştaki çocukları hakkında gördüklerim aklıma geldi; kahroldum...

İnsan Olmanın Lezzeti... CLXXXVII' de buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, içinde bulunduğunuz tarladaki gölgeliğin koruduğu emme basma tulumbanın buz gibi saf suyuyla yıkanmış, tulumbanın hemen yanında yetişmiş domates, biber, salatalık, maydanozu alçakgönüllü öğle yemeğinize katık ettiniz?