Benim için yazarlık ölçüsü, önce, anadilini doğru ve iyi kullanmaktan geçer. Sonra, anlatımındaki kusursuzluk gelir. Bunu en güzel yapan olarak Sayın Refik Erduran’ ı bilirim. Refik Beye has diğer bir özellikse o anlatırken konular arasındaki geçişi anlayamamanızdır. Bunu o kadar ustalıkla yapar ki trenden vapura ne zaman geçtiğinizi aldığınız tat esnasında anlamazsınız bile. Saysam sayfalar dolduracak birçok özelliğinin yanı sıra Refik Beyin yazıları buram buram seviye kokardı.   

Refik Beyin köşe yazılarına ara verdiği bir dönemde arayış içine girdim. Onu o zaman tanıdım; az da olsa Refik Beye benzettim. Kültürlüydü. Türkçeyi doğru kullanıyor, tanıyı doğru koyuyor, ayrıntıları es geçmiyor, en önemlisi çuvaldızı kendine iğneyi başkasına batırıyordu. Beğeniyordum. 

Epey sonra bir şeyler oldu. Gereksiz yere sertleşmeye, kabalaşmaya başladı. Kendine artist süsü vermeye çabalayan futbol çalıştırıcılarına benzemeye başladı. Ona buna çatmak, kültür yoğunluğuyla karşısındakini dövmek, var olanıyla övünmek, yok olanları için karşıdakinin varını aşağılamak, huyu hâlini aldı. Karakter oluşturuyor diyerek üzerinde durmadım…   

Bir gün, hayretler içerisinde kalarak değerlerle oynadığını gördüm! Sahip çıkması gereken başüstü değerlerle! Hiç anlam veremedim çünkü değerlerle oynamanın hiç kimseye getireceği bir fayda olmadığı gibi ezel ebet etik olmadığı da ortadadır; üstelik her anlamda ayrılık getirir; değer sahiplerine de acı verir. Mikado’ nun çöplerince titremesi bile yıkımdır. Hele bir de bu değerlere sahip olmak karşılığında büyük bir savaş, birçok can verilmişse! Hele bir de yüksek ahlâk ve erdem sahibi bu değerler, yaşam boyunca üst üste koyularak biriktirilen değerlerse; kimseye nasip olmayan, öyle hamasi olarak değil de gerçek anlamda yaşamının tümünü hiçe sayıp evlâtlarına, yani milletine adayan eşsiz bir liderin dünya milletlerine örnek, ileri görüşlü kararları sonucu elde edilmişse… Hele hele bir de bu değerler o ülke insanının tarihi köklerinden kaynaklanmış, ülkenin bütününün yararınaysa! Ürktüm ve midem bulandı… 

Alayla, demagojik yollarla küçük düşürmeye çalıştığı, sudan çıkmak için ileride kendisinin de tutunacağı bu değerleri daha da büyülttüğünün farkında mı değildi? Sanmam! Farkındaydı çünkü böylesine bir insanın aynaya bakıp da yükselen değerlerle arasındaki boy farkını görmemesi neredeyse olanaksız! Sahip olduğu değer ölçüleri tartışıldı bu kez! Herkeste, bir şeylere, bir yerlere yaranmaya çalışıyor kanısı oluştu. Metamorfoz tamamlandığında yararlandığı anlaşıldı!  

Bozulma kendini çok belirgin olarak gösterdi; anadilini artık doğru kullanamıyordu. Yazım kurallarını allak bullak eden yazıları, anlam itibariyle de tatsızdı. Sanırım bir travma da o geçirmişti!

Eskiden heyecanlanır, yazılarını okumak için sabahı zor ederdim; şimdi okumak dahi istemiyorum!  

Ona çok kızdım çünkü ona güvenmiştim. Başlarda değerlere ve insani değerlerimize sahip çıkıyor sanmıştım.   

Beni aldattı!  

Beni yani okuyucusunu aldattı. Adresini bir bilsem vasıtasının tamponuna yazması için şu özdeyişimi vereceğim: 

Yararlanabilirsiniz ama sevilmezsiniz!       

İnsan Olmanın Lezzeti... CLVIII' de buluşana dek, en iyilerle kalın. 

İlk not: En son ne zaman, Millî Mücadele yıllarının Türk insanının bütün iyi vasıflarını ortaya çıkardığını düşündünüz?