Silâhı hiç sevmemişimdir ama doğru şekilde kullanılan yasal kullanımlarını da kutsal sayarım. Yasal kullanım dışında hiçbirisini, avlanma türlerini bile hakça bulmam. Dünyanın bazı yerlerinde görülen, düğünlerde, kutlamalarda atılanınaysa aklım hiç ermez! 

Okumuş ama eğitilememiş, okumamış olduğundan eğitim görmemiş bu beyinleri haklı kılacak nedenler düşünürüm hemen. Bulabildiğim tek neden, çocuk beynine sahip olduklarıdır ki bu da onları haklı kılmaz! 

Çocukken sokaklarda mantar, kestane, çatapat, maytap, füze, kız kovalayan patlatırdık. Büyük keyif alırdık. Tehlikelerini ve verdiği rahatsızlığı düşünmezdik çünkü çocuk bilmezliği içindeydik. Çok büyük iki tehlikesinden birisi, göze gelişte gözü kaybettirmesiydi. Diğeriyse yaşlıların ve hastaların ani tepki vererek hayatlarını kaybetme olasılığıydı. Düşününce; incelik, estetikten yoksun bu beyinlerin çocukluğumuzdaki kadar hatta daha da cahil kalmış olmasının, iki bin sekiz yılına uyumsuzluğu bir yana aymazlığı da bıkkınlık veriyor. 

Sanırım, Psikiyatri alanına giren rahatsızlıkların dışında bir şey bu! Buna eğitim çözüm olmayabilir. Yeterli kanunlar önleyebilir ama yok edemez. Bu, İNCELEMEME meselesidir. Çözüm yine de bilimin dallarında, ağırlıklı olarak eğitimdedir. Asıl olarak bu köklerin örnek alınacak kabul ettikleri kişilerdedir. Bu aynı zamanda da eğitime ve bilime bu konuda destek verecek, zaman kazandırıcı kısa bir yoldur.  

Televizyonda gördüğümde irkildim; Güney Doğumuzda, medeniyetin erken uğradığı illerimizden birinde bir adam profesyonel bir tüfeği eline almış, düğün kalabalığının arasından havaya ateş ederek anlamsız bir şekilde yürüyor. Sanki davetlilere düğün helvası ikram ediyor. Havaya kurşun yağdırmada yalnız da değil! Bir sürü düğün arkadaş, çok veren maldan az veren candan örneği tabanca ve uzun namlulu tüfek yelpazesindeki çeşitlerle, ne bulduysa onunla eşlik ediyor. Bir parti başkanı da orada, öyle, sadece seyrediyor! Yapacağı çok küçük bir harekete bütün ülkelerin gereksinimi var: Yapabiliyorsa adamları vasıtasıyla, değilse kendisi engel olmalıdır. Hemen arkasından, düğündekilerin şaşkın bakışları arasında davetlilerin tümüne, kabul edilebilir amaçlar dışında silâh kullanmanın yol açacağı kötülükleri de iyi seçilmiş ama olabildiği kadar az kelimeyle açıklamalıdır. Orda, hemen, öylece… Birilerini suçlama, oy, töre, yöre kalkanlarının arkasına sığınılmamalı; çok küçük ama çok etkili bu yolla, bu tarza süreklilik kazandırılmalıdır… 

Bazen de tersi olabiliyor! Örnek olacak olan, bunlardan örnek alabiliyor. Lâfının nereye gittiğini, ülkesini, kendisinin ve içinde yaşadığı toplumun geleceğini hiç düşünmeden yazısına başlık atabiliyor; dili sürçüp gaf yaparak yararsızca, “ kendi kalesine gol atan ” bir lider adayı için, tabanca tüfek literatüründe en iğrenç bulduğum fiili kullanarak, “ Filânca bacağına sıktı! ” deyip açığını yakaladığını sandığına benzer, kendi kalesine çok zararlı bir gol atıyor! İşte bu nokta, sözün bittiği yer, tuzun koktuğu evre oluyor! Acaba feraset haznesi mi küçük?

Yine de doğruyu savunmaktan vazgeçmemeliyiz. Denizyıldızlarını kurtaran adam öykücüğündeki gibi, “ kurtarabildiğimizi ” kurtarmalı, toplumun ve kanunların doğru, iyi kabul ettiklerini öğretmeliyiz. 

Lütfen istemediklerinizi yaptıklarında çevrenize yüzünüzü ekşitiniz!

İnsan Olmanın Lezzeti... CLII' de buluşana dek, en iyilerle kalın. 

İlk not: En son ne zaman, kaçıncı olursa olsun yola devam etme kararı aldınız?