Gemi düdüğü gibi olmak gerek bu hayatta; çok saygındır!

Öyle bir sesi vardır ki avaz avaz bağırmadığı hâlde çok uzaklardan bile duyulur. Tok, yetkin, engin... Hem kendisi hem de sesinin rengi toktur. Her anlamda doymuştur. Kararlıdır. Her zaman ötmez! Yalnızca gerektiği zaman; o da iş yaparken iş yaptığını belirtmek için ya da emanetindekileri ya da karşıdan gelen günahsızları korumak için! Öyle bir öter ki onun işini kolaylaştırmaktan başka bir şey düşünemez karşısındaki!

Kimseyi rahatsız etmez; ne gece ne de gündüz! Rahatsız olan bir tek kişi göremediğiniz bir yana güven, huzur verir çünkü hayat doludur. Sizin için bir şey yaptığını bilinçaltınıza yerleştirmiştir. Bunun için bir gayret de göstermemiştir. İnsanoğlunun şuuraltı gustosu, onun o karakteristiği karşısında otomatik olarak harekete geçmiş ve çözmüştür; o düdük birilerine ekmek, birilerine gönenç sağlamaktadır. Şeytanları dağıtıp üretim meleklerini çağırmaktadır. İşleyen beyinler ve bedenler onun çağrısı altında hareket almaktadır.

Hayat doludur; limana, kasabaya, şehre taze kokularla umutlar getirir. Sizi hayata bağlar. Geceyse gemiler silyonlarını yakar. İnsanlar kırmızı yeşil, sancak iskele bakar. Beni ve engin düşlerimi peşine takar. Bu arada sakınacak bir durum olmadıkça sessiz kalır; medeniyetin kendisidir gemi düdüğü...

Arada sis basar; ne ışık ne başka bir şey! Sadece o; ister gece ister gündüz, güvenle doldurur endişeli bekleyişleri. Demiryolundan arkadaşı Bay Kampana ses verir uzaktan. Gülümserler. Bu siste bile yaşamın tekerlekleri ama suda ama karada dönmektedir. İnsanlar güler…

Zarar gelmez!

Severek yaşamak hayattaki en büyük meydan okumadır  demiş Soren Kierkegaard. Gemi düdüğü de yaşamı çok sever. Her fırsatta o devlet sesiyle vuhufuhut… diye durmadan can saçar etrafına…

Ne güzeldir; ne güven, ne kuvvet doludur…

Gemi düdüğü olun; gemi olun; vapur olun ya da isterseniz transatlantik olun bu sabah! Haydi siz de doya doya çıkartın o sesi: Vuhufuhut… 

İnsan Olmanın Lezzeti... LVI' da buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, kararlı su damlalarının çekiç darbelerinden daha sert, daha estetisyen,  olduğunu düşündünüz?