aslında en gerçek dünyalardır. Walt Disney' in sayısız kahramanının birbirleriyle çeşitli ilişkilerinden doğan cartoon dünyasının gerçek dünyadan farklı olması düşünülemez. Hatta, rafine bir şekilde insana aitin geniş sonucu olan duyguyu, iyiyi ve kötüyü gülme sanatı eşliğinde verir. Bu öyle bir gülme sanatıdır ki düşündüğünüzü fark etmezsiniz bile. Düşünmüş ama onu akla ziyan küçüklükteki oya işiyle işleyen büyük zekâ sizi hayranlıkla kabule, oradan insan olmanın lezzetine varmaya götürmüştür. İşte beni Kartondan Dünya' ya hayran kılan da budur.

Daha sonra renklerine hayranım. Beyaz, siyah, sarı, mavi, kırmızı, yeşil. Renkler çok net kullanılır. Bazen açık, bazen koyu ama hep kesindir. Birbirlerine hiç karışmazlar. Gökyüzü, deniz, göl, ırmak, nehir, dere hep mavidir. Hiç kirlenmez. Çiçekler sarı, çimen yeşil, ateş kırmızıdır. Seksapellik de kırmızıdır. Kırmızı afrodizyaktır Kartondan Dünya' da. Kötü siyah, beyaz daima iyidir. Başınıza bir şeyler gelmesine gerek kalmaz. İşte bu yüzden hiç karıştırmazsınız iyiyle kötüyü.   

Her şeyin çizgileri çok belirgindir. Nettir, çünkü muntazam çizilmiştir. Ayrıca iyi iyi, kötü de kötü. Yani o gün şundan dolayı şöyle olmuş, onun için bu kötü hepten kötü sayılmaz diye bir şey yok. Kötü kötüdür! Hiç meraklanmayın, öykünün sonuna doğru kesinlikle kötünün bir şekilde cezalandırıldığını görürsünüz. Diğer bir deyişle, iyilerin yüreğine su serpildiğini. Bazen kötüyü bile sevdiğiniz olur; bükemediği bileği öpüp durumunu kabullendiği için. Zekâsı olmayabilir ama demek ki toplum kurallarına uymanın gerekliliğini anlamıştır. Kötü pişman, iyi muzafferdir. Öyküler böyle biter Kartondan Dünya' da.

Sokaklar da nettir. Net, temiz ve her şeyi belirgin. Kaldırım gibi kaldırımlar, bahçe ve garaj girişleri, uygun park etmiş arabalar. Posta kutuları, çöp tenekeleri, sokağın her iki tarafındaki ağaçlar.   İnsanın içinden oturasını getiren sokak. Yürümesiyle, köpeği ve kedisiyle, dört mevsim iki renk yaprağıyla, sabahları boşalma akşamları dolma telâşıyla kaynayan, sizden bir parça ve bir parçası olduğunuz sokak. Sokak gibi sokak işte.

İyiye hep bir şeyler yardım eder. İyi gemiye binecekken çantasını iple çekmektedir. Kötü çekme ipini kesip çantayı çalmak istemektedir. Geminin düdüğü öter, rıhtımdaki mazgalın arasından icraat yapmak isteyen kötünün eli titrer, mazgal başına düşer. Emeline ulaşamaz. İyiyi ve kötüyü görebilen, kıyaslayabilen zekâ seçimini iyiden yana kullanmaktadır. Hep yardım edendir. İşte bu yüzden çok severim Kartondan Dünya' yı.

Kötü hiçbir zaman simsiyah değildir. En fazla, o da çok sık değil ama gridir. Sonra koyulaşır ama hep karanlıktır, karanlıktadır. Deniz azacağı zaman renk hemen koyulaşır. Hava bozacağı zaman açık maviden isli, sisli laciverde geçer.  Normali de bu değil mi! Kötü simsiyah olamaz çünkü aynı kareye iyi beyaz girdiğinde karenin rengi açılır. Aslında kötü, iyinin beyazlığını, açıklığını, aydınlığını, hep ileriye dönüklüğünü vurgulayan ama bir türlü istediği gibi zararı dokunamayan unsur olmaktan öteye geçmez. İşte bu yüzden çok keyiflendirir beni Kartondan Dünya.

Para, hırs, kurnazlık, kötülük, kıskançlık, azgınlık, taşkınlık, vahşilik, ilkellik öylesine güzel işlenir ki Kartondan Dünya' da, asla sinirlenmez, düşünür ve çözüm bulmaya itilirsiniz. İyiler öyle pek intikam peşinde koşmazlar. O da yine kötülere mahsustur. İyiler çoklukla zekice alınan, öğretici, öcümsü eğlenceler peşindedir. İşte bu yüzden eğiticidir Kartondan Dünya.

Olumsuzların da olumluların da çizgileri net ve düzgün, sokakları, evleri, her şeyleri tertemiz; binaları, kırları, ovaları, dağları, gölleri, nehirleri, derelerine estetiğin egemen olduğu, renkten renge geçen Kartondan Dünyamda yaşamak istiyorum bazen...      

İnsan Olmanın Lezzeti... XXXV' te buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, rengârenk ışıklarla evinizi süslediniz?