www.sizedebiyat.com SiZedebiyat

KÖŞE YAZILARI caddesi

Köşe Adının ve Köşe Yazısının Telif Hakkı sahibi: Alp ARPAD

İnsan Olmanın Lezzeti... XXXII

Bir Sonraki Yapıt

Köşemin ismini, " İnsan Olmanın Lezzeti ” koydum. Hayır, ısrar eden olmadı. İçimden öyle geldi çünkü insan olmak gerçekten lezzetli bir iştir

BİR KÖPEĞİN YIKILIŞI ...

Bir çeşit oyun oynanacak zannediyordu. Hani bütün hayvanlar oynar ya, anne baba, kardeş itişmeleri ısırmaları gibi bir şey işte. Yalnızca, yeni bir arkadaşla oynanacaktı...

Yeni arkadaşı karşıdan geliyordu, boyu ve kilosu hemen hemen aynıydı. Kahverengili siyahlı arkadaşının isminin Rambo olduğunu, yanında büyük bir keyifle yürüyen herhâlde sahibi olan kişi ünleyince anladı. Sahibi seyrederken Metalionas da seyretmişti; aslında giyimi kuşamıyla arkadaşının sahibi, filmdeki Rambo' ya daha çok benziyordu. Belinde Rambo çakısı bile vardı.

İsminden nefret ediyordu ama elinden bir şey gelmiyordu. Sahibini tam tanıyamamıştı. Çünkü eski sahibiyle karşılaştırıldığında çok farklı bir kişiliği vardı. Yeni sahibiyle aralarında tam bir iletişim yoktu.  Hele sevgi hiç kurulamamıştı.  

Kuyruğunu sallayıp yay gibi yaptığı gövdesiyle, yeni arkadaşına merhaba demek üzere ileriye bir hamle yaptı. Yeni arkadaşı dişlerini gösterip, ağız kaslarıyla yanaklarını geriye doğru ağzının iki yanından gerdirerek akıttığı salyalara karıştırdığı, dozu gittikçe artan hırlamalarla, havlamalarla cevap verdi. Biraz korktu ama belli etmemeye çalıştı. Birdenbire var olan sessizlikten dolayı daha önce fark edemediği bir şeyi fark etti. Etrafta salyası akan yalnızca Rambo değildi. Başını çevreye dolaştırınca onlarca göz gördü. Ellerinde şey vardı; hani sahibi sigara aldığında bakkala verdiğinden, hah, para vardı. Renk renk para, yerli para yabancı para.. Hiç bir şey anlamıyordu..

Kalabalığın ortasında sonradan getirildiği belli olan kumla kaplı bir alanda yeni arkadaşı ile karşı karşıya kalmıştı. Sahipleri yanlarındaydı. Korkusu biraz daha artmıştı; çünkü Rambo, dostça tavır sergilemek bir yana düşmanca salya akıtmaya devam ediyordu. Sanki bağlı olmasa...

Dostluğunu ve iyi niyetini göstermeye kararlıydı. Bu yüzden mi sahibi ikide bir hırsla vuruyor, âdeta dövüyordu kendisini. Bekçi köpeğiydi eskiden tamam ama, şu anda bekleyecek bir evi yoktu ki. Çevredekilerin konuşmasından duyduğu üzere Ayazağa diye bir yerdeydi. Karanlık gecenin aksine aydınlatilân kum pistteki spot ışıkları gözlerini alıyordu. Bu yüzden, Rambo' nun son hızla kendisine doğru koşarak saldırdığını göremedi.

Rambo' ya " Dur, ne yapıyorsun arkadaşım!.. " demek istedi ama sağ ayağı parçalanmıştı bile. Yardım etmesi için yeni sahibine baktı. Durum çok açıktı; Rambo' dan kurtulsa bile sahibinden çekeceği vardı. Ensesini koruyamaması belki de bunları düşündüğü sırada olmuştu. Kumun nedenini şimdi daha iyi anlamıştı. Toz duman çıkarıp asıl salyalıları coşkulandırdığı bir yana, hayvanlardan akan kanı emiyordu. Rambo' nun saldırılarından fırsat bulabildiği bir anda tekrar sahibine baktı.

Adam sendeliyordu. Yere düşmek üzereydi. Kumarda büyük para kaybeden kumarbazlar gibi kalbini tutuyordu.

Yeni Metalionas eski Yakışıklı yeni sahibine yardım etmek istedi ama hiç gücü yoktu. Acıları bir şey düşünmesine de izin vermiyordu. Yine de sahibine doğru bir hamle yapmaya çalıştı. Hamlesini tamamlasa ne fark ederdi ki; adam yere düştü ve hareketsiz kaldı. Adam ölmüştü. Yakışıklı bu kadarına dayamazdı. Son bir atılım daha yapmayı denedi; ama dizleri büküldü, her tarafını bilmediği bir sıcaklık kaplamıştı, gözleri kapandı.

Eski sahibi belirdi birden bir yerlerden, " Yakışıklı, oğlum buradayım " diyordu. Gücü yine yoktu ama bu sefer gerçek sahibine ulaşabilmişti....

 

Sağlık memuru, ambulansa taşıdığı sedyedeki adama baktı. Adama karşı duyguları nötr anlamındaydı. Sadece kendisine verilen görevi yapıyordu. Bildiriyi alınca hemen gelmişler ve olan biteni o an anlamışlardı.Zaten söylentiler de epey yayılmıştı. Bu ülkede böyle bir şeyin olacağı hiç aklına gelmezdi. Hiçbir şey olmamış gibi bir köpek bahsini daha tamamlayarak dağilân katılımcıların kendi aralarındaki konuşmasına kulak misafiri oldu;           

- " Amma da güçlüymüş ha. Nasıl da direndi yahu? Köpeğin yıkılışını gördün mü? Ağır ağır, heybetli.. Gördün mü şu köpeğin yıkılışını? "

Sağlık memuru sedyeye bir daha baktı...

 

 

İnsan Olmanın Lezzeti... XXXIII' te buluşana dek, en iyilerle kalın.

İlk not: En son ne zaman, bulunduğunuz yerdeki sabahı herkesten önce siz misafir ettiniz?

 Edebiyat Atölyesi Pazartesi Çalışmalarından: 27. hafta, 28.03.2005 - 03.04.2005 haftanın konusu: " Ben Ne Diyeyim Ki ?" üzerine...

Çok daha önce yazmış olduğum bu yazım, diğer yazdıklarım gibi bende hâlâ tazeliğini korumakta olduğundan çalışmaya O' nunla katılmak istedim.  A.A

:  Alp ARPAD, Ankara, 15.03. 2003, 02:07                                                                                  Diğer bir  İOL... "   için               

Bir Onceki Yapıt Teknik Aksaklık Bildiriniz Edebiyat Atölyesi Girisi Türkce veya Diğer Bir Dil Yanılgısını Bildiriniz Sözlük Telif Hakları Kanunu İmla Kılavuzu  Bu yazarımız/Bu yapıt hakkında ODA AKDENİZ ODA EGE ODA MARMARA Enstitü Girisi Bir Sonraki Yapıt