www.sizedebiyat.com SiZedebiyat
KÖŞE YAZILARI caddesi
Telif Hakkı sahibi: Nevzat TEKİN
İYİ BİR GÜN OLSUN YARIN
ERGEN GÖZÜ KÖR OLDU !
|
Geceyi yedekledim içimdeki türküsüz zamanlara, ayın gölgesine saklandım…
Karanlıklara haykırışlar biriktirdim... Yatak sıcaklıklarını unuttum; bu
unutuşu çok sevdim… Dörtnala koşsa da özlemler, kısa ömürlü erguvanları şimdiden özlemenin sağrısındayım. Hınzır gülüşlü morlukları uğurlayıp uslu hanımelilerini aldım yatağımın başucuna… Tavanıma asla kaymayacak parlak yıldızlar serpiştirdim; bekliyorum… Su gibi bekliyorum… Toprağın insanı bekleyişi gibi bekliyorum... Korkan, açıklama bekleyen küçük bir bakışın dudaklarındaki titreyiş gibi bekliyorum... Mahallemizdeki son Arnavut Kaldırımı' nı da söktüler. Taş taş söküp doldurdular bir traktörün arkasına. Anılar sığmadı traktöre, onların üstüne de ruhsuz bir asfalt döktüler! Sana giden bütün yollar birer dağ patikası gibi şimdi... Ucu yanık mektuplar getiren postacı da unuttu bizim evin yolunu. Arada bir uğrasa bile faturalar ve banka ekstreleri için uğruyor! Saçının ucundan kesip kokusunu mektuba dolduran sevgililer ve bu tür sevgiler tarihin tozlu raflarına kaldırınca incelikleri, postacı ne yapsın? Biliyorum, eski zaman umutlarına yeni arkadaşlar arıyor safdilli yüreğim... Omzuma dost bir dokunuş bazen, içim ürperiyor... Zamanın kantarına koyuyorum dostlarımın ömürlerini... Değerlerinin eksilmemesine özen göstererek, karşılaştırmadan, incitmeden yeniden gümüşlüyorum onları... Göz bebeklerimi büyüyor... Yüzüme sıcacık bir çift gözün nazarı değiyor. İçimdeki nehir daha da hızlı akıp beni yıllar öncesinin toy korkularına götürüyor... " Sen kuşların göçtüğü yersin! " diyen sevgiliden arta kalan imgeyle, okyanus geçmek zorunda olan kuş sürüleri gibiydik yola çıkarken... Hayatlarımızı ısıtan iklimler hayâl ediyorduk... Bilemezdik ki bir hastalığın, biçimsiz hırsların, sakil sevdaların dalga dalga vuracağını zayıf kanatlarımıza... Nereden bilebilirdik ki bu gidişin bizi, yüzü güleç bir yaşama heveslisini, felçli bir insanın hayatına götüreceğini! Nereden bilebilirdik ki yırtık uçurtma gibi oradan oraya savrulurcasına koşuşan özgür bir ruhun özürlü bir çocuğun annesi olacağını! Nereden bilebilirdik ki aşka sonsuz bir güvenle kapılarını açan bir yüreğin sakil bir sevda ile üç otuz yere uzanacağını! Nereden bilebilirdik ki ekmek parası kazanmak fiilinin dürüstlük ile yol arkadaşlığını çok sevmediğini... En kötüsü yıllar sonra bir dostun ölümünü duymak ve bir kişi daha azalmak dünyada... Biraz daha ıssızlaşmak, biraz daha önemini kavramak insan sıcaklığının... Anamın alacalı kedisi ürkek üç yavru daha getirdi dünyamıza, nohut oda bakla sofa bahçemize, babam hâlâ ölü... Ben babama gidiyorum birazdan; dertleşeceğim, paylaşacağım, mezar taşını seveceğim... İyi bir gün olsun yarın... |
:
