Değer, birşeyin ederi, pahası, bedeli, karşılığı, ağırlığı, anlamı... Değer biçmek, değerini bilmek bir şeyin, onun kıymetini idrak etmekle başlar. Kıymetini idrak etmekse kendimize, hayata, canlı cansız yaratılmış her şeye, duyularımızın beynimize yolladığı sevgi, saygı, beğeni, takdir, keyif, heyecan, anlam, tatmin, mutluluk mesajlarını bilinçle algılamaktır. Kendimize değer vermekle  de değer biçme, biçebilme çok kolaylaşır. Hayatı zorlu olduğu kadar zevkli bir macera olarak görebilen, gün içine serpiştirilmiş renkli konfetiler gibi hoşluk anlarını fark edebilenler " değer biçme " nin altın anahtarını ellerinde tutarlar. Bazılarımız doğuştan olumlu algılara açıkken bazılarımız belki gelişerek, yaşayarak öğrenir bunu. Değer biçmeyi bilmenin altın anahtarı bencil olmayan kişilerin elinde parlar.

Sabah gözümüzü açtığımızda, açabildiğimizde yeni bir güne daha kavuşmanın değerini bilmekle başlar belki de... O andan itibaren yapabildiğimiz, gerçekleştirdiğimiz her şey öylesine  değerdir ki, her şeye değer! Kâinatın hediyesi olan canımız, tüm canlar gibi sayılı anlar içinde ya her şeyi duyumsayarak, şükrederek, tat alarak ve vererek, kendini çoğaltarak yaşayacak ya da azalarak tükenecek!

Tanrının yarattıkları ve insanın emeği ile yarattıkları olağanüstü değerlidir ve verilecek değerleri hak eder. Sevgiye sevgi, saygıya saygı, özveriye özveri, iyiliğe iyilik ve böylece sürüp gider...      

Değer bilen değerli insanlar, değerlerini koruyarak, hayatı değerlendirerek, değerleri değerle kucaklayarak ömürlerinin eşsiz yolunu kendileri için paha biçilmez bir hazineye çoktan dönüştürmüşlerdir zaten!