NAIF INSANLAR - SU CAGLAR - Deneme sokagi 80 - www.sizedebiyat.com SiZedebiyat

Daha çocukken bir güvercinin yumuşacık karın tüyleri gibi okşanası halleri farklıdır arkadaşlarından. Mızıkçılık bilmediklerinden oyunlarda kaybederler; bazen de güldürürler kendilerine. Büyüyünce çoğunlukla yanlış seçimler yaparlar hayatta. Ninelerinin narin iğne oyaları gibi incelikli bin bir ilmekle örülmüş naif ruhları yüreklerinin götürdüğü yere gitmekten hırpalanır sararır. Bazen işleri bazen eşleri bu eski moda dantele uymaz! Diğer insanların onlara uzaylı gibi davranmasına karşın ısrarla ruhlarını bedenlerinde tutarlar. Bedenleriyle odaları dolduran dünyalı görüntüsündeki varlıklar şüpheyle yaklaşırlar kendilerine hatta bazıları yakından incelerler kendileri gibi gerçek mi, değil mi diye. Art niyet ararlar ya da ikinci yüz! Çoğu kez naif insanların kelebek kanatları şüpheci yıkıcı insanların hırpalamalarıyla parçalanır. Ruhlarını uçuramaz, günün sonunda ölürler. Ertesi sabah yeniden rengârenk uçarlar samimiyete! Hızla dönünce beyaz saf ışığa dönüşen ışık tayfı gibi içlerinde yedi renk barındırırlar. Huzurun mavisi tozlandığında ya da mutluluğun yeşiline çamur sıçradığında aldırmamaya çalışırlar. Bazen heyecanın, aşkın, tutkunun kırmızısı öyle kirlenir ki, ışık tayfında yeri olmayan siyaha dönüşür. Renkler alacalanır, birbirine karışır yeterince acının ardından. Naif insan feryat eder, kirletmeyin paletimi hem kendim hem kendiniz için diye ama anlamı bakanın yorumuna kalan hesaplar kitaplar, menfaatler, soyut resimler boyar. Naif resim hayatın bir yerlerinde çocuk yüzüyle pes eder. Topluluklara karışırken ruhunu yanına almaz. Derken hırpalanmasın diye masum çocuğu evde bırakmaya alışır. Oysa tek vücut hareket ederken yaşardı! Sonunda dışardan bakıp dudak büken, yorum yapıp gardını alan seyirciye dönüşür. Sadece seyreder artık hayatı!

Güvercinin yumuşak beyaz tüyleri, bin bir ilmekli iğne oyası, tek günlük kelebek kanadı yoktur şimdi. Sanal âlemin sanal seyircisi olmak vardır. Naif insan asla tam seyirci olamaz! Asıl zor olan da budur zaten: Hayatın ne içinde ne dışında, tam kenarında, içinde sızı göğsünde koca bir yumruk tek ayak üzerinde dengede kalmaya, dahası ayakta kalmaya çalışmak!..