Her şey istemekle başladı...

Kendi rengimi keşfetmem ancak bu yazıyı yazmamla mümkün olacak. İçimdeki tutkunun rengini nasıl anlatabilirim... Yaptığım yazı hatalarından anlaşılabilir belki... Ancak düzgün yazmak için hepsi birer birer düzeltilecekler az sonra... Akıp giden bir müzik... Yükselen bir merdiven... Gün ışığının dalları yırtar gibi içeri girmesi... Kabuğundan çıkan bir civciv... Uyanan bir gün... Tüm serinliğini hissettirerek akan dere... Bir ninenin pencereden bakışı... Genç kızın tüm arsızlığı... Heyecan duyduğum her şey... Seni saran temiz hava... Tutkuyla şarkı söyleyen kadın... Piyanonun tuşlarına dokunan eller... Duvarları kaplayan resimler... Denge yaratan bir kompozisyon... Doğayla baş başa geçirilen bir zaman... Akşam eve dönmenin yorgunluğu... İşten gelen baba... Çekilen ve basılan siyah beyaz bir fotoğrafın heyecanı... Çıkılan yalnız bir yürüyüş, tüm çözümleri bulduğum ve eve yeni kararlarla ve huzurla döndüğüm... Sabah beşte kalkmak ve güneşin doğuşunu seyretmek... Sabah ezanı... Akşam karnımın acıkışı... Evdeyim, ocakta pişen yemek tenceresinin çıkardığı gürültü... Evin huzuru... Demlenen çay ve yenen çörekler... Canlı çiçekler vazoda... Güzel bir kadının sana tutku dolu bakışı... Tüm büyüsüyle salınan bir adam... Ağlayan adam... Bir babanın ağlayışı... Annenin gülüşü... Ablalarla yapılan kavgalar... Alınan yeni Barbie bebekler... Evcilik oyunu... Kaydırak... Babayla binilen tahterevalli... İstanbul... Deniz, köpük ve martı... Yansımalar... Mavinin Yankısı... Gece ve büyüsü ve de hüznü... Bülent Ortaçgil ve Gece Yalanları... Ve Bu Su Hiç Durmaz... Bu su hiç durmaz... Gidilen tiyatro oyunu, seyircinin şaşkın bakışı... Evde izlenen televizyon, kutlanan doğum günü... Neyden çıkardığım ses... Ney ve zen... Beni ben yapan herkes... Dostlar... En iyi arkadaşım... Düşlerim... Hayatıma giren ritim, özlediğim sevgili, yeninin heyecanı ve arayışın sancısı... Mavi ve mavi... Benim rengim mavi... Dorukta gezen mavi... Mavi saçlarım... Mavi düşlerim... Mavi gece... Mavi gizemi ve mavi durusu kırmızıyı bulan mavi... Tutku ve mavi... Koku ve mavi... Anne ve mavi... Ay ve mavi... Hava ve mavi... Deniz ve gözlerim beraber mavi... Gri mavi bir uzak düş... Gri duvarlar ve gri suda yüzerken durgun ve dingin, uzaktaki bir düş ya da yaşantı kırıntısı... Evrenin uzak bir köşesinden gelmiş ve senelerce beni beslemişse... Ve ben mavinin yankısında ney sesiyle buluşmuş ve düşler kurmuşsam... Beni bastıran her duyguyu yırtarak yararak çemberimden çıkmış ve mavi kadar özgür olmuşsam... Mavi... Mavi... Durgun, duru ve akan mavi... Durdurulamaz mavi... Nefes ve mavi... Akustik mavi... Karizmatik mavi... Derin değerleri önüne koyuveren ve kendisinden başka bir açıklamaya ihtiyacı olmayan mavi... Kendi başına var olan ama arayan mavi... Dünya özgün parçalarıyla döşeli bir bütün yani kendi başına var olan ama arayan özgün bir parçaysa... O zaman, her bir parçasıyla, düşler mavi... İnançlar mavi...  Akan ve gece yalanlarına ortak mavi... Sorgulayan, duraksayan, veren, düşünen mavi... Gerektiğinde duruveren mavi... Nehir... Akıyor ve durduramıyorum... Müzikle öyle bir coşmuş ve ilk hızını almış ki... Akan nehir, su... Su gibi akmak...  Kendinden başka her şeyle ama bir o kadar kendinden başka hiçbir şey olmayan su gibi akıyorsa... Mavi... Tutku... Yaşamak tutkusuysa... Paylaşmaksa, düşse, gerçekse ve buysa...

Ben hissediyorsam... Mavi işte odur ve ben de işte o mavi...