Toprak zeminli, çakıl zeminli, bir iki çekiç darbesi ile şekillendirilmiş taş zeminli, zamanla asfalt veya beton parkeli sokaklar. 

        Önceleri gaz, sonra akkor flaman ampullü, flüoresan ampullü, eh şimdi cıva buharlı lâmbaların aydınlattığı sokaklar. 

        Bir zamanlar insanlarla beraber, at, eşek, katır hatta bazılarında develerin yük taşıdığı, seyrüsefer eylediği kaldırımlı, kaldırımsız sokaklar. 

        Sağlı sollu, tek ya da çok katlı evlerin dizili olduğu, tarihi eski olanların dar hatta bazılarının çıkmaz olduğu, bazı bölgelerde üzerine ev yapılan kabartılı kemerli, tarihin seyrini sessizce seyreden sokaklar. Şanslı olan sokakların kaldırımları, kaldırımdaki ağaçlar. Dut, akasya, atkestanesi bulunan, Başında, sonunda, bazen ortasında akan veya akmayan, çeşme kültürünün son örneği bulunan, bizim olan, bizi yaşayan, bizi fısıldayan sokaklar ve yolcuları.

        Ramazan Bayramı sabahı sessizce, Kurban Bayramı sabahı seslice, okunan dualara, camilere birer ikişer yönelen ve çoğalan yolcular. Neşeli düğün alayları. Sokak sakinlerinden birisinin omuzlarındaki son yolculuğu... Sokağın umudu, geleceği, cıvıl cıvıl çocuklar. Kontrolden çıkan bir sarhoş narası. Uğurlanan yolcu, arkasından dökülen sular. Bir zamanlar sıkça duyulan bekçi baba düdüğü ve güven duygusu. Tezkeresini alıp heyecanla evine dönen Mehmet, çocuklara şefkatini, sevgisini şekere leblebiye bezeyip dağıtan, bakkal Veysel amca, dondurmacı Ali Usta. Berber Hakkı, fırıncı İsmet, Kasap Ahmet. Seyyar satıcıların her türlüsü. Köşeyi yeni dönen sütçü amca, uzaklardan çalan okul zili. Yatsıdan sonra bozacı. Taşınan yeni bir ev. Bazı evlerden sokaklara taşan yanık gurbet ve seferberlik türküleri. Pazardan dönen Hüseyin amca, Ayşe teyze. Sabahları işe koşuşan insanlar. Ritimli ritimsiz adımlar. Numaralarla yoğun tanışıklığı olmayan insanlar, yolcular... 

        Düüt, düüt!

        Fren sesi, motor gürültüsü, egzozdan çıkan pis boğucu bir duman. Dumanla birlikte huzuru kaçan sokak. Adı da yok, hatırası da. Başında ve sonunda çakılı numara ile anılan, soğuyan, buz kesen, falan numaralı cadde, filân numaralı sokak. 

        Filan numaralı sokakta yalnız yürüyen, kafasının içi, telefon, faks, banka, kredi kartı şifresi, plaka vb. numaralarla dolu olan, doğduğu büyüdüğü sokağı ile birlikte birçok şeyleri unutan, unuttuğunun farkında olmayan ama numaraları asla unutmayan, filân numaralı dalgın insan ve loş karanlıktaki adımları. Dikkatsizce atılan bir adım, gecenin sessizliğini yırtan bir miyavlama. Hatırlanan Sokak İsmi:    Kediseven Sokağı