Biraz geç kalmış bir bahar temizliğine soyundum bugün.

“ Bahar Temizliği ” demişler bu kıyı dip bucak adamakıllı temizlik hareketine, niyeyse?

Sanki diğer mevsimler, böylesine derin karşılanmayı hak edemezlermiş gibi...

Neyse konuyu dağıtmayayım şimdi, bu da başka bir yazının tetiğini çeker nasılsa, başka zamanların birinde.

Gelelim benim şu teknolojik temizlik hareketime; bilgisayarımı  temizlemekten söz ediyordum ya, en geri raflara kaldırılmış eski dosyaların tozlarını alırken, bir yerlerden kesip yapıştırıp sakladığım şu söz ilişti gözüme :

" Başka çekimlere kapılmamamızı sağlayan, adına SADAKAT dediğimiz şey, aslında AŞK' ın bir başka yüzüdür… "

Bir yandan temizliğe devam ediyorum öte yandan zihnim, hiperaktif bir çocuk kıpırdanışıyla bir türlü rahat vermiyor yapmakta olduğum işe odaklanmama. Klavyenin tuşları üzerinde atlayıp zıplayıp, harflerden sözcüklere, sözcüklerden cümlelere, cümlelerden paragraflara doğru bir koşu tutturmak üzere çoktan hareketlenmiş. Uzun lafın kısası bu ifade beni, sadakat denilen kavramı irdelemeye sorgulamaya yöneltti, objektif olmaya çalışsam da, yine de bir kadın bakışı ve yorumuyla.

Evet, " SADAKAT nedir ? " sorusuyla çıktım yola.

Azim, hırs, sebat gibi kendiliğinden var olan yaradılışsal bir haslet, bir Allah vergisi midir ?

Yoksa varlığı, aşk / sevgi / saygı / şefkat ve bunun gibi başka bir duygunun / duyguların varlığına bağlı, bir sebep - sonuç ilişkisi midir Sadakat?

Etken bir karakter özelliği midir? Yoksa, edilgen bir hissiyat mı ?

" Bağlılık, içten bağlılık " ve " vefakârlık, vefalılık "  olarak tanımlanmış sözlükte.

Ve bu tanımı ile daha en baştan edilgen bir anlam ve eylem yüklenmiş " sadakat " sözcüğüne ve " sadık olmak " fiiline.

Daha tanımlanırken, başka bir nesneye / objeye / kavrama veya birden fazlasına bağlanıvermiş görünmez bir bağ dokusuyla.

" Vefakârlık, vefalılık " tanımı ile; merhamet, şefkat, sevgi, sevecenlik duygularına bağlı bir hali var sanki.

" Bağlılık, içten bağlılık " tanımıylaysa; muhabbet, tutkunluk, sevdayla,  sadakat arasında bağ dokuları örülmüş gibi. 

Aşk nedir peki?

Sempati, hayranlık, tutkunluk ya da sevda. Hatta, düşkünlük, vurgunluk ya da karasevda.

Bir çeşit bağlılık, bağımlılık hali yani.

İşte, “ Sadakat ” ve “ Aşk ” ın buluştukları kimya aynı.

Yine de, sorgulamaya devam ediyorum;

Aşkla olan bağlılığı, aşka olan bağlılığı ne ölçüdedir ?

Çap, cüsse, derinlik, ebat nedir ?

Yüzüne profilden bakıldığında görüş alanının gerisinde kalan, ancak bir yarı çehrenin diğer bir yarısı da olduğunu bildiğimiz kadar aşikar, aşkın bir ayna ikizi midir SADAKAT ?

Bu durumda; Aşk varsa, Sadakat da var, Aşk oradaysa Sadakat da orada !

Peki ya Aşk yoksa ?

Sadakat da mı yok olmakta ?... 

Ya da sadakat dediğimiz; kendisini ayakta tutabilecek bir gövdesi olmayan, ancak aşkın gövdesine sarılı olarak dik durabilen, aşkın; toprağı, suyu, gübresi, ışığıyla beslenen bir sarmaşık mı ?

Aşk solup, canlılığını kaybettiğinde, " sadakatsizlik " formunda yerde sürüyüp, sürünüp, biraz ötede filizlenen başka bir aşka sarılıp onunla birlikte tekrar ayağa kalkan, dikilip canlanan, sadece aşka  vefakâr, aşka sadık, aşka aşık bir sarmaşık...

mı SADAKAT ?

Eğer, aşksız sadakat dik duramıyorsa, tutunacak bir dala ihtiyaç duyuyorsa, sadakati dik tutmak için önce aşkı mı ayakta tutmak lazım ? Peki ya, sıcaklığı, ışığı, suyu, nemi, toprağı, gübresi, her ne fazlalık / eksiklikse nedeni, aşkın enerjisi azalır gibi olursa, ayakta durmakta zorlanırsa, Sadakat da aşağılara mı inmeli ?

Mutasyona uğrayıp, sarılgan olduğu aşka hıyanet eden ve aşkı tüketip tamamen yok eden zehirli bir sarmaşığa mı dönüşmeli?

Demek, Aşk güçlü ve sağlamken, Sadakat da sağlıklı bir sarmaşık... O' na sarılgan, bağlı ve sadık.

Aşk zayıf ve güçsüz düşmüşse, ‘ Sadakat' ın varlığı, bedeni, bir soru işareti.. " ? "

Çengel şeklinde, bir şeylere tutunabilirse tutunsun diye...