Sıcak denizlerin yirmi iki metre derinliklerinde bir istiridye vardır. Gösterişsiz ve iki kanat kabuktan ibaret ..

Denizin dibinde durağan, bir taşa yapışır ve orada beslenir. Hayvanlar alemindeki ismi ( MELE AGRINA MARGARITI FERA ) dır..

Deniz dibindeki iki kanat içine bir hava kabarcığının düşmesinden sonra - bunun nasıl olduğu konusu tartışma konusu olabilir - burada adeta tutsak edilen bu hayvancık, derhal çalışmaya başlar. Bu hava kabarcığının etrafına bir özsu çıkarır ve inciyi oluşturur. Özsu kabarcığı kaplayamazsa, bu kabarcık havanın değdiği özsularla dağılarak şekilsiz küçük küçük inciler oluşur. İyi kaplarsa, iri ve yuvarlak tek inci olur.

İstiridye yaptığı işin değerini suyun dışındakiler kadar bilmez. Buna insanlar değer verir. İstiridye yalnızca insanların aşırı tutkusu ve sahip olma arzusu sonucu, hayatını verir !.. Hatta, iki kanat kabuğunu bile deniz kenarına atılır..

İnciye ilgi duyan, onu beğenen ve delicesine arzulayan insanlar için az bulunması ve pahalılığı, sahip olma isteğinin nedenidir.

Unutmayalım ki; istiridye deniz dibinde dayanç ve yetinmeyle, aşırı tutkudan uzak dayanma gücüyle inciyi oluşturur.
Acaba bizler yüreklerimizde varolan sevgi damlacığını sevgimizi vererek, göstererek, paylaşarak birer inci oluşturamaz mıyız?

İstiridyenin yaptığı inciyi boynumuzda taşımak yerine, kendi yüreğimizdeki incinin en değerlisi olduğuna inanarak!...