Yaşadıklarımız, o anların yaşanması içindir. Andaki yaşadıklarımız olmayınca yaşanılası düşlerin yerini alıverir terk ediliş. Güçsüz bir itilimle doyurucu açıklamaların görevlerinde darboğazları başlatır. Varlığına gerek duyulmayan harfler uçuşur sağında solunda. Allanmış pullanmış, bir o kadar da gereksiz hâllerin. Asıl şahısların gücü, cahilliğin sınır bilmez yanılgılarının yaşandığı cazibeli ve bir o kadar da abartılmış yanılgısıyla kılıç kılıca kalmıştır. Bu mücadele, bütün özellikleriyle bir değer ifade eden hazların öneminin her zaman korunması, birinci koşul sayılmıştır. 

         Her ne olursa olsun kendi olmaktan bir an dahi vazgeçmeden, yaratılış amacına ters düşmekten sakınıp ulus olma bilinciyle harmanlanarak bilincini bu barışın kuvvetlendirilmesine harcamaktan kaçınmamıştır. Düzgün, köşeleri sivrilikten yoksun bir biçimlendirme başlamıştır gizliden gizliye. 

         Farklı yürekler aynı atmaya, farklı zihinler ister istemez aynı düşünmeğe başlamıştır. Galibiyet, asıl olanların koca yüreğinde kabarmış, taşmış, bu görkemiyle zayıflığa mağlup olarak geçici heveslere aldanmamıştır. 

         Olmayış değil midir cahillik? Varla yok arası… Soluk arası kadar kısa ömürlü, görülmek istenilmeyen kadar çirkin, duyulamayacak kadar kısık sesli. Oysa şu ihtişamlı cahilsizlik! O, ne kısa ömürlü ne çirkin ne de kısık sesli. Atılan adımlar, yükselen sesler, çoğalan güzellikler ona dair.  

         Menfaatsiz, gizli hesaplardan arınmış, art niyet taşımayan, kendini bilerek, haddini aşmadan doğru bir yolda ilerleyen sonsuz bir kudret. Nefsini temizleyerek, ikiyüzlülükten uzak kalıp, ahlâklı fiillerin fikirleriyle yaşanması gerekendir yaşanılanlar!