Bir oda. Bir yatak. Bir kaç evcil. Ana baba ve çocuklar. Bilmiyorum ne için ama mutluluğun resimdeki en büyük simgesi o çocuklar gibi geliyor bana. Acaba sorumluluktan mı kaçıyorum olanaksızlığa inat, resmin içine sığınarak?

Kutsal Kadın mukaddes adamla birlikte evin sobasını canlı tutardı. Yalnızca sobayı mı? Evin tümünü. Çocukları, sonra kediyi, çok sonraları köpeği, aralarda kanaryayı ve bir dönem balıkları.. Hatta mukaddes adamın bahçedeki kaplumbağası bile sebeplenirdi. Etrafı duvarla çevrili yüz metrekarelik bahçenin dışına dilediği zaman çıkardı o delikanlı tosbağa. Delikanlıydı herhâlde; büyüyünce anlaşıldı ki çapkınlığa gidiyor. Öyle olmalıydı! Yaşça ondan büyük biraderleri de öyle yapıyordu. Ya üşüyünce, ya acıkınca, ya da parası bitince eve dönerlerdi. Bu kaplumbağa da  öyle yapıyordu! O duvarları nasıl aşıp nasıl tekrar içeri girdiği bugün dahi bir bilmece. Hiç delik yoktu duvarlarda! Mukaddes Adam' ın " Tanrı' nın kulu " anlamına Abdullah diye çağırdığı kaplumbağa ile Mukaddes Adam birbirlerine sıkı sıkıya bağlıydılar..

Kutsal Kadın hep sayardı. Büyük oğul, ortanca oğul, küçük oğul, kedi, köpek, kuş, balık, Abdullah, Mukaddes Adam, ev halkı tamam! Ancak o zaman bir gülümseme dağılırdı yüzüne. Sıkıntılarına, yorgunluğuna, yokluğuna rağmen. Mukaddes Adam hep gülümsemeye çalışırdı; sıkıntılarına, yorgunluğuna, yokluğuna karşın. Üç kardeşse, sünnete kadar hep gülümsedi. Sıkıntıları vardı ufak tefek ama sıkıntı olduğunu bilmezlerdi. Yorgunluk ve yokluğu hiç bilemediler. Sünnete kadar! Sünnetten sonra öğrenmeye başladılar ve yüzleri askılarıyla tanıştı. İşte o zamana kadar onlar da hep gülümsedi. Mutluydular.

Kutsal Kadınla Mukaddes Adam kolay kolay mutlanmazdı. Üç kardeş mutlanırsa, o zaman onlar zaten mutluydu. Şimdi kardeşler aynı nöbeti devraldı; mutlulukçuluk oynuyorlar.

Sonra birer birer yok olmaya başladılar. Önce evin içindeki evciller.. Sonra kutsal kadın...

Cumhuriyet çocukları beraber yok oldular; Kutsal Kadından bir önce. Mukaddes Adam cumhuriyeti ve kurucularını çok severdi. Bir 29 Ekim tanı, aya kapıldı, aya katıldı. Bir daha göremeyince Abdullah' ın da aynı gün ayrıldığını anladılar. Birbirlerine sıkı sıkı bağlıydılar... 

Şimdiye değin, bugünkü günde dahi kardeşler, kendilerine bırakılan mirasla ayakta duruyorlar. Kutsal Kadın' la Mukaddes Adam' dan üçüne kalan, onlardan onlarınkine kalacak aynı mirasla, salt çocuksu bir mutlulukla orada öyle uyuyor; Abidin DİNO öyle çizmiş!...