Kendi Kaleminden: Yaşarken hissettiğimiz bir sürü duyguyu anlatabilmek başkalarının da  hissetmesini sağlayabilmek için çok emek gerekiyor. Bir çok yılımı matematik öğrenmek ve sonrasında daha çok yıllarımı ise matematiği öğretmek, aslında sevdirebilmek için harcadım. " Harcadım" diyorum çünkü yıllar geçerken eğitim sistemimizdeki aksak eksik bir sürü  detaydan insanların matematikten hep nefret ettiklerini gördüm. Aslında sorun matematik de değil, toplumsal bir şeyler yerinde yoktu uzun zamandır. Hep olması gerekenlerden bahsedip hiç bir şey  yapamayanlardan olmak istemedim. Vazgeçtim matematik öğretmekten. İçimde kutsallığını da artık  hissetmediğim öğretmenlik mesleğinden  ayrıldım. Şimdi kozmetoloji eğitimi alıyorum. Çok daha eğlenceli ve inanır mısınız bilmem, çünkü ben hâlâ çok şaşırıyorum: İnsanlar için dış görünüşleri her şeyden de önemli! Yüreklerinde ne yaşarlarsa yaşasınlar, acı, sevinç, ölüm hastalık, ihanet, ne olursa olsun insanların çoğu saçları, makyajları ile pek fena ilgililer. Ben uzun süredir gereksiz maddesel şeylerden uzak kalmaya ve yüreğimle yaşamaya çalışıyorum. Hissettiklerimi anlatmak  istiyorum ve bu amaçla yazıyorum ve artık birileri ile  bunları paylaşmak istiyorum. Burada benimle aynı amaçta olan insanlarla olmak çok güzel.  Hele biri ya da birileri  eline sağlık  demişse bu muhteşem keyifli... Okuyan, yazan herkesi tebrik ediyorum, kolay gelsin...