- Sen neredeydin?

- Bana mı söylüyorsunuz memur bey?

- Evet sana!..

- Yolun sağındaydım.

- Sen görmedin mi peki geldiğini?

- Bana mı söylüyorsunuz memur bey?

- Evet dedim ya!..

Trafik kazası tutanaklarının polis istasyonlarında düzenlendiği günlerdi. Bileğinize mühür vurulur ve alkol raporu almak için mevcutlu olarak ( yanınızda bir görevli olduğu halde ) ilgili sağlık kuruluşu hangisiyse, neredeyse, ona gönderilirdiniz. Daktiloda tutanak düzenleyen memur beni bırakarak o ana kadar dikkat etmediğim tarafa seslendi:

- Sen ne bekliyorum demiştin?

- Evvelsi günkü kaza raporunu almaya gelmiştim. Hazır değilmiş bekle dediler memur bey.

- Tamam. sen de otur orda bekle bakalım biraz...

Ancak o zaman, koltuğa gömülmüş, kezâ  kendini âdeta suçlu hisseden diğer bir beyefendiyi, oturaklı, beyefendi ve yakışıklı sesin kaynağını gördüm. Memurun belgemi yazmasını fırsat bilip ışığa kavuşmuş gibi sevinerek:

- Alain DELON? ... Jean Paul BELMONDO? ...   Paul NEWMAN? ... Steve McQUINN?...

diye heyecanlı soruşuma o  da gözleri parlayarak aynı sevinçle:

- Michael LONDON, Michael DOUGLAS... Evet! Harikasınız...

Sanki teşekkür ediyordu. Ben o teşekkürü çok iyi anlıyordum. Bir süre konuştuk. Ortak dostlarımızdan bahsettik. İleride görüşmeye karar verdik. Daha sonra ilkönce benim işim bitti ama gitmeye yeltenmediğimi görünce anlayış ve incelikle önerdi:

- Siz beklemeyin, gidin. Daha çok işleminiz var. Benimki az sonra biter.

Gitmek istememekte çok haklıydım. O anda aynı talihsizliği paylaştığımız kahramanlarımı yalnız bırakmak istemiyordum. DELON' unun çok yakışan ciddiyeti ve masumiyeti, BELMONDO' nun becerikliliği, NEWMAN' ın çok renkli kişiliği, hepsinin yakışıklılığı, korkusuzluğu, maceracılığı, bitirimliği, serseri mayıncılığı, çapkınlığı, centilmenliği, zekâsı, hüneri, asaleti, alaycı tavırları, kendinle ve karşısındakiyle dalga geçişleri, boş vermişlikleri, şıklığı onunla daha da anlam kazanmıştı. Kahramanlarımın olumlu yanlarını daha da pekiştiren, olumsuz yanlarını olumlu yapma erkine sahip bir sesti. Bütün bunlar sakin, seslendirdiklerine benzer naturaya sahip, yorgun ama ümitli bir yüzden çıkıyordu. Kahramanlarım ancak böyle bir sese sahip olursa erinç içinde olabilirler; olabilirim gibi geliyordu. Öylesine değerli bir sanatçıydı ki kahramanlarım ait oldukları ülkelerde yaşayan ama Türk asıllı gibiydiler. Bana göre bir tek rakibi vardı: Rock HUDSON' u anlamlandıran sayın Çetin TEKİNDOR! Ama o da orda yoktu. Kahramanlarımı nasıl yalnız bırakıp da giderdim? Enstantane, ancak sağlam dostluğumuzun oluştuğu yer ise çok garipti: Polis istasyonu!

Bilmem ki kadere inanır mısınız? ... 24 Ocak 2006 akşamı uyumadım. Sabaha kadar haberin ayrıntısını almak istedim. Alamadım; ancak sabah alabildim. Gazete ve ajanslara göre felsefeci kız arkadaşı aldığı alkolün de tesiriyle, ayrılıkla sonuçlanan bir beraberliğin arkasından girdiği kıskançlık krizi sonucu maktulü uykusunda bıçakla katletmiş. Kız arkadaşının soy ismi: DALDIR!

Oynadığı bir TV dizisinin adı: Aşkımızda Ölüm Var!

Felix karakterini canlandırdığı " Odada Savaş " adlı tiyatro oyununda, " Odadaki savaşı "  kaybetmişti!...

Gülün Bittiği Yer ve Hoşça Kal rol aldığı son iki filminin ismi...

Türk Sanatı ödüllü, çok düzgün bir sanatçısını kaybetti. Ben dayanmaya gayret ederim de... Sanat ne yapar!

Olmadı... olmadı! Ses, hayatın kendisiyle doluydu. Ses çok yakışıklıydı; Sesin ölümüyse çok yakışıksız... 

Değerli, sevgili Mümtaz SEVİNÇ,

Anınızı sevgi ve saygıyla hep taşıyacağım. Nur içinde yatın. Mekânınız cennet olsun...